İstanbul 19.8°C
Ankara 11.5°C
Diyarbakır 11.2°C
Samsun 19.1°C
Berlin 29°C
Savaşın ortasında kitap okuyan Amanpour
Yeni haberler yayınlandığında ilk siz haberdar olun.
İlgili metinler: Abonelik Sözleşmesi · KVKK Aydınlatma Metni · Çerez Politikası. Bültenlerin altındaki bağlantıyla abonelikten dilediğiniz zaman çıkabilirsiniz.
Merak ettiğiniz konuyu yazın, hemen sonuçlara ulaşın.
İsteğe bağlı. Hava durumu seçtiğiniz şehre göre gösterilir.
İsterseniz bültene de abone olun.
Christiane Amanpour’un CNN’den ayrılacağı haberini okuyunca aklıma Bosna’daki o eski otel geldi.
Otel dediğime bakmayın. Savaşın ortasında gazetecilerin barındığı bir yerdi. Biz de oradaydık, CNN ekibi de. Dünyanın farklı yerlerinden gelen muhabirler, orada yaşananları kendi ülkelerine anlatmaya çalışıyordu.
Muhabirliğim sırasında Bosna Savaşı’nı izlemek için üç defa Bosna’ya gittim. İkisinde ATV adına, birinde Sabah gazetesi adına çalışıyordum.
Meslek hayatımın en büyük tecrübelerindendi.
Komşunun komşusunu öldürdüğü bir döneme tanık olmak, insanın kolayca anlatabileceği bir şey değil. Bir savaşı yerinde izlediğinizde, haberlerde kullandığınız kelimelerin ağırlığını daha iyi anlıyorsunuz. Ölüm, korku, hayatta kalma mücadelesi… Orada bunların her biri insanların günlük hayatıydı.
Böyle bir yerde muhabirlik yapmak da çok zordu. İnsanların yaşam savaşı verdiği şartlarda hiçbir şey kolay olmuyor. Haberi bulmak, anlamak, doğrulamak ve ulaştırmak için çalışıyorsunuz. Tanık olduklarınız da sizinle kalıyor.
Bosna’dan aklımda kalan insanlardan biri Amanpour’dur.
CNN’in çok güçlü, kalabalık bir ekibi vardı. Sayılarını bugün kesin olarak söyleyemem; hafızamda on beş, belki yirmi kişilik bir ekip olarak kalmış. Uluslararası bir haber kanalının böyle bir savaşı izlerken güçlü bir organizasyon kurması gerekiyordu elbette.
O büyük ekibin içinde usta muhabir de kendini belli ediyordu.
Amanpour’u otelde, boş zamanlarında kitap okurken gördüğüm hâliyle hatırlıyorum.
Yıllar boyunca ekranlarda sayısız haberini, röportajını izledim. Benim hafızamda ise o görüntüsü kaldı: Savaşın ortasında, fırsat bulduğunda kitap okuyan bir gazeteci.
Belki de meslektaşınızın işine nasıl hazırlandığını, dünyayla nasıl bir ilişki kurduğunu böyle küçük anlarda daha iyi seziyorsunuz. Bana o zaman öyle gelmişti. Onu takip etmeye başlamamda o karşılaşmanın ayrı bir yeri oldu.
Hayat hikâyesi de zaman içinde ilgimi çekti.
Babası İranlı, annesi İngiliz. 1958’de Londra’da doğmuş, çocukluğunu Tahran’da geçirmiş. Henüz 11 yaşındayken yatılı okulda okumak üzere İngiltere’ye gönderilmiş. Yani İngiltere’ye ilk gidişi, İran Devrimi’nden önce, eğitim için.
1979’daki devrim ailesinin hayatını değiştirmiş; aile İran’dan ayrılmak zorunda kalmış. Amanpour daha sonra Amerika’da gazetecilik okumuş ve 1983’te Rhode Island Üniversitesi’nden mezun olmuş.
Aynı yıl CNN’in Atlanta’daki uluslararası haber masasında asistan olarak işe başlamış. Bugün dünya liderlerine soru sorarken gördüğümüz gazetecinin yolu, haber merkezindeki o ilk görevden geçmiş.
Körfez Savaşı, Bosna, Ruanda ve daha pek çok çatışma bölgesi… Amanpour’un mesleki birikimi yıllar içinde bu ağır tanıklıklarla oluştu. 2010’da ABC’ye geçtiği bir dönem de var; 2012’de CNN’de yeniden program yapmaya başladı. Dolayısıyla sözünü ettiğimiz uzun CNN geçmişinin içinde başka bir kanalda çalıştığı bir ara da bulunuyor.
Sonradan evliliğiyle ilgili haberleri de okumuştum. Hatırladığım, Amerikan Dışişleri’nden bir isimle evlendiğiydi. O isim, dönemin ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü James, yani Jamie Rubin. 1998’de evlendiler. Evlilikleri daha sonra sona erdi.
Peki, şimdi CNN’den neden ayrılıyor?
Haberi okuyunca benim de merak ettiğim buydu. Özellikle CNN’in sahip değiştirdiği bir dönemde bu kararın gelmesi dikkatimi çekti.
Ayrılık 19 Ekim 2026’da duyuruldu. Açıklanan takvime göre CNN ve PBS’teki günlük programları yıl sonunda bitecek. CNN’de Mayıs 2027’ye kadar haftalık yayınlarla bir geçiş dönemi yaşanacak ve Haziran 2027’de kanaldan ayrılacak.
Amanpour, kararını aylarca düşündüğünü söylüyor. Ayrılığını, kanalın yeni sahibine karşı bir protesto olarak tanımlamıyor.
CNN’in ana şirketi Warner Bros. Discovery’nin Paramount Skydance tarafından devralınması 6 Ekim’de tamamlandı. David Ellison yönetimindeki bu sahiplik değişimiyle Amanpour’un ayrılık açıklaması arasında çok kısa bir zaman var. Bu yakınlık, insanın aklına ister istemez sorular getiriyor.
Yine de merak ettiğimizle bildiğimizin arasındaki mesafeyi korumamız gerekiyor. Kendi açıklamasından hareketle, “Yeni patronlara tepki gösterdiği için gidiyor” sonucuna varamıyoruz.
Benim için asıl dikkat çekici olan, bu kadar uzun süre çalıştığı kurumdan ayrılırken gazetecilik için yeni alanlar aramayı sürdürüyor olması.
Eski eşi Rubin’le hazırladığı The Ex Files adlı podcast’e devam edecek. İlerisi için yeni projelerden söz ediyor; bunların ayrıntılarını henüz açıklamış değil. CNN’in bağımsız gazetecilik geleneğine desteğini sürdüreceğini de belirtiyor.
Bunca yılın ardından bir muhabirin kendi çalışma temposuna, zamanına ve bundan sonra ne yapmak istediğine karar vermesi de anlaşılır bir şey. Açıklamadığı gerekçeleri onun yerine doldurmaya ihtiyaç duymuyorum.
Ben Amanpour’u düşününce, gazeteciliğe büyük kaynak ayırabilen bir haber kanalını da hatırlıyorum. Savaşın ortasına gönderilen o kalabalık ekibi, sahada haber üretmek için kurulan düzeni… İyi muhabirliğin arkasındaki emeği ve imkânı.
Bir de muhabirin kendi birikimi var elbette. Gördüğünü anlayabilmesi, doğru soruyu sorabilmesi, anlatacağı insanları ve ülkeyi tanımaya çalışması.
Bosna’ya yaptığım üç yolculuk, bana bu mesleğin ne kadar ağır bir sorumluluk taşıdığını öğretti. Amanpour’la karşılaşmam da o yıllardan kalan, unutmadığım anılardan biri oldu.
Şimdi CNN’e vedaya hazırlanırken onu yine o eski oteldeki hâliyle düşünüyorum.
Boş zamanında kitabını açmış, okuyan bir muhabir olarak.
