Megastar Tarkan 54 yaşında
Bazı isimler vardır; bir şarkısını duyduğunuz an sizi geçmişin unutulmaz bir anına götürmekle kalmaz, bu gününüzün de ritmini belirler. Yıllar geçse de eskimeyen, hayatımızın tam merkezinde duran seslerdir onlar. Gencinden yaşlısına bu kadar geniş bir kitlenin sevgisini her daim taze tutabilmek... Tarkan, tam da bu durumun en güçlü karşılığı. Şarkıları kuşaklar değişse de dillerden düşmüyor; sahneye çıktığı an salonları, meydanları ilk günkü heyecanla doldurabiliyor.
Yedi yıl aradan sonra verdiği konserlerin hınca hınç dolması, normal vatandaşın yanı sıra Türkiye’nin ünlü isimlerinin Tarkan hayranlığını gizlemeden bu konsere akın etmesi muhteşemdi. Ben bu konserlere gidemedim ama sosyal medyadan her paylaşılan videoyu seyrederek gitmiş kadar mutlu oldum hissini kendime yaşattım. 53 yaşında bir insanın performansı, nefesini kontrol etmesi, enerjisi inanılmazdı. (Sahnedeki enerjisini, dans ederken bile nefesinin kesilmeden şarkı söylemesini Tai Chi yapmasına bağlayanlar da olmadı değil.)
Tarkan deyince aklıma sadece dansı, müziği gelmiyor. Değeri daha hayattayken, üstelik yıllar içinde defalarca kanıtlanmış nadir insanlardan biri o. Ama onu asıl farklı kılan; bu büyük şöhrete rağmen doğallığını, insanlığını ve hatırşinaslığını koruyabilmesi. Bulunduğu konuma gelen pek çok kişi zamanla kendinden uzaklaşırken, o bütün bu hayranlığa rağmen kendi kalmayı başarmış. Bazen merak ediyorum; bu kadar sevginin ve takdirin ağırlığı altında akıl sağlığını nasıl koruyor ve nasıl hâlâ bu kadar “normal” kalabiliyor? Büyürken kendini kaybetmemek herhalde en büyük erdem.
Herkesin hayatında kendine göre bir Tarkan’ı var. Kimi gençliğini onun zamansız şarkılarında buluyor, kimi bugünün popüler ritimlerinde, kimi de bitmek bilmeyen enerjisinde… Yıllardır onun şarkılarıyla eğleniyor, keyif alıyoruz. Yeni şarkılarının zihnimize süzülmesine izin veriyoruz.
Bugün Megastar Tarkan’ın doğum günü… Bu vesile ile yıllar önce arkadaşım Ümit Orman’ın Tarkan ile alakalı doğum günü anısı aklıma geldi.
Bu arkadaşım sıradan bir Tarkan hayranı değil. Öyle böyle değil, gerçekten başka bir seviyede Tarkan hayranlığı… Tarkan Fan Kulübü'ne üyedir mesela. Onun ile ilgili olumsuz yanında hiçbir şey konuşulmasına izin vermez. Tarkan hayranlığı ile ilgili YouTube’da videosu bile var. Tarkan battaniyesinden yastığına, posterlerinden Tarkan fotoğraflı kahve kupalarına kadar evinde ne ararsanız var. İstese, kendi imkânlarıyla küçük bir Tarkan müzesi açabilir. O derece!
Zaman içerisinde Ümit, Tarkan’ın ekibindeki çoğu kişiyle tanışıp arkadaş oluyor, Tarkan hariç. Ve bir gün Tarkan Beşiktaş Plaza’nın üst katında olan Vogue Restoran’da doğum günü partisi veriyor. Ümit de Tarkan’ın gıyabında, hem onun hem de aynı gün doğan iki arkadaşı için evinde bir parti düzenliyor. Tarkan resim baskılı pasta siparişi de ihmal edilmiyor. Evde eğlence devam ederken arkadaşım bir anda bu partiye katılmaya karar veriyor. Pastanın sadece Tarkan’ın gözlerinin olduğu kısmı evdeki antika bir kutunun içine yerleştiriyor, arabanın anahtarını kaptığı gibi soluğu parti yerinde alıyor. Son model araba içinden çok güzel ve bakımlı bir kadın çıkıyor, tam o sırada tanıdık partiye davetli bir arkadaş denk geliyor ve arkadaşım kendini bir anda partinin içinde buluyor. Tabii salonda olan çoğu kişi tanıdık olduğu için onu aldıkları gibi Tarkan’ın yanına götürüyorlar. Kendini tanıtma ve hatırlatma faslından sonra arkadaşım hediyesini veriyor. Tarkan hediyesine önce bir şaşırıyor sonra sohbet eğlence derken parti sonunda arkadaşım keyifle partiden ayrılıyor.
Birkaç zaman sonra arkadaşım Çerkezköy’deki fabrikalarından İstanbul’a dönerken çok büyük bir trafik kazası geçiriyor. Öyle böyle bir kaza değil. Hani ölümlerden döndü derler ya işte öyle bir şey oluyor. Biz hastaneye gittiğimizde kendisini tanıyamamıştık. Vücudunda kırılmadık yeri kalmamıştı. Yüzünün, bacaklarının derilerini asfalt almış, simsiyah rengini bırakmıştı. Ameliyat sonrası hayati tehlikeyi atlatmıştı atlatmasına ama onu uzun bir iyileşme süreci bekliyordu. Kendisi ameliyattayken sevdikleri tarafından hastane odasının klasik manzara resimleri kaldırıldı, oda Tarkan’ın koca resimleri ve balonlarla donatıldı. Kendine geldikten sonra Tarkan arayıp, ona moral verdi. Hastanede kaldığı sürece Tarkan arayarak, fotoğraflarını göndererek, arkadaşıma büyük moral veriyor. Hatta 2003 yılında Park Orman’da vereceği konseri izleyebilmesi için cam plaketten yapılmış Dudu’nun davetiyesini yolluyor. Arkadaşım da kucakta götürülerek konseri en önden izliyor.
İşte burada benim için Tarkan’ı farklı kılan şey; sahip olduğu büyük şöhrete rağmen insanlığını, hatırşinaslığını, zarafetini, ince düşüncesini ve naifliğini bir an olsun kaybetmemiş olması.
17 Ekim… Bugün onun doğum günü... Nice güzel, sağlıklı, bol müzikli yıllar dilerken, iyi ki sadece şarkılarıyla değil, insanlığıyla da örnek olabilen sanatçılardan biri olmuş diyorum.