İstanbul 19.8°C
Ankara 11.5°C
Diyarbakır 11.2°C
Samsun 19.1°C
Berlin 29°C
Değişen sistem, değişen hayatlar
Yeni haberler yayınlandığında ilk siz haberdar olun.
İlgili metinler: Abonelik Sözleşmesi · KVKK Aydınlatma Metni · Çerez Politikası. Bültenlerin altındaki bağlantıyla abonelikten dilediğiniz zaman çıkabilirsiniz.
Merak ettiğiniz konuyu yazın, hemen sonuçlara ulaşın.
İsteğe bağlı. Hava durumu seçtiğiniz şehre göre gösterilir.
İsterseniz bültene de abone olun.
Haberlerde, 2024 yılında duyurulan ve kademeli olarak uygulanmaya devam eden “Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli” kapsamındaki müfredat değişikliği haberlerini okuduğumda, oğlumuzun eğitim hayatı adına aldığımız radikal karar tekrar aklıma geldi.
Bugün geriye dönüp baktığımızda, bizi Amerika'ya gitmeye iten sebepler aslında oldukça net ve somut gerekçelere dayanıyordu. Bu kararı almamızdaki en büyük etken, Türkiye'deki eğitim sisteminin sürekli değişen yapısıydı. Sınav sistemindeki belirsizlikler, çocuğun geleceğini planlamamızı imkansız hale getiriyordu. Bunun yanına bir de İstanbul’un lojistik zorlukları eklenmişti. Avrupa yakasında ikamet ederken, oğlumuzun okulu Asya yakasındaydı. Her gün İstanbul trafiğinde iki kıta arasında gidip gelmek, hem çocuk hem de bizim için ciddi bir zaman ve enerji kaybına dönüşmüştü.
Asıl tıkanma noktamız ise okul ve spor dengesiydi. Oğlumuz lisanslı yüzücüydü ancak Türkiye’deki sistem, profesyonel spor ile akademik eğitimi aynı anda yürütmeye pek imkan tanımıyordu. Okuldan çıkan çocuk, İstanbul trafiğini aşıp antrenmana yetişmeye, oradan eve döndüğünde ise geç saatlere kadar ödevlerini yapmaya çalışıyordu. Bu düzen sadece onun hayatını değil, bizim tüm yaşam biçimimizi de değiştirmişti. Sosyal hayatımız tamamen oğlumuzun programına göre şekillenmeye başlamıştı. Eskisi gibi dilediğimizce sosyalleşemiyor, her adımımızı onun düzenini en az etkileyecek şekilde atıyorduk. Arkadaşlarımızı bile belli zaman sınırlamalarıyla evimize davet edebiliyor, hayatı adeta dakikalarla yaşıyorduk. Bir süre sonra fark ettik ki, sadece trafikle değil, hayatın doğal akışıyla da bir yarış içine girmiştik.
Amerika’ya taşınma kararımızdan tam bir yıl önce, kendimizi o meşhur özel okul sınavları telaşının içinde bulduk. Kurada ismi çıkmayınca, tek çare olarak sınavlara odaklandık.. Oğlumuz Türkiye’nin en iyi ilkokullarından birine gitmesine rağmen, sistemin bir gereği olarak özel dersler almaya başladı. Çünkü büyük bir tezat vardı: Kendi okulundaki sınavlar klasik usulde, öğrencinin yorum kabiliyetini ölçen cinstendi; oysa girmeye çalıştığı özel okul sınavları tamamen çoktan seçmeli (test) odaklıydı. Bu iki zıt sistem arasında denge kurmaya çalışmak, bir çocuktan aynı anda iki farklı zihin yapısına sahip olmasını beklemek gibiydi. Sınav sonuçları açıklandığında başarılı olmuştu ama asil listede değil, yedeklerde kalmıştı.
Sonuç olarak; hem daha stabil bir eğitim sistemi bulabilmek hem de sporu eğitimin bir parçası olarak görebilen bir ortamda büyümesini sağlamak için rotamızı Amerika’ya çevirdik. Bu karar, aslında hem çocuğumuzun, hem bizim günlük yaşam kalitesini artırma ve zamanı geri alma çabasıydı. Biz Türkiye’deyken eğitim sisteminin bitmek bilmeyen karmaşası vardı. O dönemden bugüne sistem, öğrencilerin ve ailelerin uyum sağlamakta zorlandığı büyük ve ani dönüşümler geçirdi. Bu değişim süreci, 2012 yılında 4+4+4 sistemine geçilmesiyle başladı; zorunlu eğitim 12 yıla çıkarıldı ve okula başlama yaşı öne çekildi. Hemen ardından 2013'te sınav sistemi değişti; tek bir gün yapılan SBS sınavı kaldırıldı, yerine her dönem yapılan TEOG getirildi. 2014 ve 2015 yılları ise dershanelerin kapatılıp temel liselere dönüştürüldüğü, üniversite hazırlık yapısının tamamen değiştiği bir dönem oldu. Sonraki yıllarda üniversite sınavı YKS’ye, liseye geçiş sistemi ise LGS’ye evrildi.
Bugün ise müfredat, "Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli" adıyla yeniden sadeleştiriliyor. Temennim, eğitim yöneticilerinin artık deneme-yanılma yönteminden vazgeçerek, sürdürülebilir kararlar almasıdır. Bir çocuğun hayatındaki en kritik yılların, sürekli değişen sınav isimleri ve müfredat denemeleriyle harcanmadığı bir düzen kurmak zorundayız.
Eğitim, devamlı yeni bir kurala uyandığımız bir belirsizlik alanı değil; sporun, sanatın ve akademik gelişimin birbirini desteklediği, güven veren bir liman olmalıdır. Ancak bu şekilde, ailelerin çocuklarının geleceği için kilometrelerce öteye gitmek zorunda kalmadığı, yeteneklerin köreltilmediği ve her öğrencinin kendi potansiyeline odaklanabildiği bir sistem inşa edilebilir. Artık yapılması gereken; günü kurtaran değişiklikler değil, nesilleri kurtaracak köklü ve sarsılmaz bir eğitim politikasıdır.
