İtalya’nın gençleri için Türkiye maçı yeni bir dönemin başlangıcı mı?
Türkiye’yi 4-1 yenen İtalya, genç oyuncularıyla yeniden yükselişe geçebilir mi? Bursa’daki karşılaşmanın ardından bu soruya verilebilecek cevap, temkinli bir evet. Kayode ve Pio Esposito’nun skora katkısı, yenilenen kadronun umut veren tarafını gösterdi. Ancak bir akşamın başarısını kalıcı yükselişe çevirmek, aynı oyunu farklı rakipler karşısında sürdürebilmeyi gerektiriyor.
Michael Kayode’nin ilk A millî maçında gol bulması, bu karşılaşmanın gelecek açısından en anlamlı gelişmelerinden biri. Yeni bir oyuncunun böylesine görünür bir katkı vermesi, teknik heyetin seçeneklerini artırırken diğer gençlere de fırsat bulabileceklerini gösterir.
Pio Esposito’nun golü de bu tabloyu tamamladı. Yine de sahadaki başarıyı yalnızca gençlere bağlamak eksik olur. Bastoni ve Frattesi’nin golleri, yenilenmenin daha önce millî takım deneyimi kazanmış oyuncularla birlikte ilerlediğini gösteriyor. İtalya’nın ihtiyacı da gençlerin sorumluluk aldığı, deneyimli isimlerin onlara destek olduğu bir düzen.
Belçika karşısındaki yenilgiden sonra Türkiye önünde ortaya çıkan fark, İtalya’nın sorunlarını tartışırken oyun düzenine de bakmak gerektiğini hatırlatıyor. İlk bölümde rakibe zaman bırakmayan baskı ve hücuma hızlı çıkışlar, Türkiye’nin yerleşmesini zorlaştırdı.
Buradan çıkarılabilecek sonuç, genç oyuncuların enerjisinin doğru görevlerle birleştiğinde takımı hızlandırabileceği. Bir futbolcunun genç olması tek başına üstünlük sağlamaz. Nerede baskıya gideceğini, topu kazanınca kime oynayacağını ve arkadaşının hangi boşluğa koşacağını bilmesi gerekir.
Türkiye açısından da değerlendirme bu noktadan başlamalı. Rakibin kötü sonuçlarla gelmesi, sahada kolay karşılanacağı anlamına gelmiyor. Millî takımın incelemesi gereken konu, İtalya’nın baskısına neden yeterli çözüm üretilemediği ve oyunun kontrolünün nasıl kaybedildiği.
İtalyan futbolunun genç oyunculara yeterli alan açamaması ise varlığını koruyor. Nisan ayında yayımlanan verilere göre Serie A’da İtalya adına oynayabilecek 21 yaş altı futbolcuların süre payı yalnızca yüzde 1,9’du. Millî takımda verilen fırsatların gelişime dönüşmesi, kulüplerde düzenli oynama imkânıyla da bağlantılı.
Bu nedenle Türkiye karşısındaki performans, önceki sorunların yanlış teşhis edildiğini göstermiyor. Aksine, gençlere güvenmenin ve onları işleyen bir takım düzenine yerleştirmenin neden gerekli olduğunu anlatıyor. Çıkışın devamı için iyi maçlardan sonra verilen desteğin, ilk kötü performansta geri çekilmemesi gerekiyor.
İtalya adına asıl sınav, rakibin alan bırakmadığı veya takımın geriye düştüğü maçlarda gelecek. Gençler o anlarda da sorumluluk alabiliyor, takım baskı altında pas bağlantılarını koruyabiliyorsa Bursa’daki akşamın anlamı büyüyecek.
Türkiye karşısındaki 4-1, genç İtalyanların çıkışının başlangıcı olabilir. Bunun için bu performansın kadro tercihlerine, oyunculara duyulan güvene ve sonraki maçların oyununa yansıması gerekiyor. İtalya’nın eline değerlendirebileceği bir fırsat geçti.