Galatasaraylı baba, Fenerbahçeli kızıyla derbiyi güzelleştirdi
Galatasaray-Fenerbahçe derbisinde maç henüz başlamamıştı. Yayıncı kuruluşun kamerası tribünlerde dolaşırken ekrana öyle bir görüntü geldi ki insanın içi ısındı. Galatasaray tribününde, sarı kırmızı formaların arasında, Fenerbahçe forması giymiş küçük bir kız oturuyordu. Hemen yanında Galatasaraylı babası vardı.
Baba kız, farklı renklere gönül vermiş, aynı maçın başlamasını bekliyordu.
Ne güzel bir kareydi...
Beni asıl duygulandıran, o Galatasaraylı babanın kızının tercihine gösterdiği saygıydı. Kızı Fenerbahçeliydi. Babası da onu sarı lacivert formasıyla alıp kendi takımının tribününe getirmişti. Üstelik Galatasaray ile Fenerbahçe’nin karşı karşıya geleceği bir derbiye.
Bir baba için çocuğuyla aynı takımı tutmanın ayrı bir keyfi olabilir. Birlikte sevinmek, aynı gole ayağa kalkmak, aynı formayı giymek... Bunların hepsi güzel.
Ama çocuğunun başka bir takımı sevmesine de böyle yer açabilmek, onun heyecanına eşlik edebilmek ayrıca kıymetli.
O babanın davranışında gördüğüm olgunluk tam da buydu.
Kızının Fenerbahçeliliğini kabul ediyor, onun kendi renkleriyle yanında bulunmasını da doğal karşılıyordu. Kendi Galatasaray sevgisiyle kızının Fenerbahçe sevgisini aynı tribünde buluşturabiliyordu.
Bana göre çocukla kurulabilecek en güzel ilişkilerden biri de burada başlıyor. Onun tercihlerini dinlemek, kendimizden farklı olabileceğini kabul etmek, sevdiği şeylere hayatımızda yer açmak...
Bazen bütün bunları anlatmak için uzun konuşmalara ihtiyaç kalmıyor. Bir baba ile kızının tribünde yan yana oturması yetiyor.
Elbette o görüntüdeki güzelliğin bir parçası da çevrelerindeki Galatasaraylı taraftarlardı.
Onları da tebrik etmek gerekiyor. Sarı kırmızı formaların arasında sarı lacivertli bir çocuğun bulunabilmesi, derbi heyecanını babasının yanında yaşayabilmesi çok değerliydi.
Takımını tutkuyla desteklerken yanı başındaki çocuğun başka renklere duyduğu sevgiyi de doğal karşılayabilmek... Futbol kültürü dediğimiz şeyin içinde bunun da yeri olmalı.
Geçtiğimiz günlerde çocukların tribünde giydiği formalar üzerinden yapılan tartışmalara yeniden girmek istemiyorum. Bu güzel kareye bakmak, onun anlattığını konuşmak istiyorum.
Çünkü böyle görüntülere ihtiyacımız var. Çocukların babalarıyla, anneleriyle maça gidebildiği; kendi takımlarını severken başkalarının sevgisine de saygı duymayı öğrendiği tribünlere...
Bir alkış da o küçük kıza.
Sarı lacivert formasıyla babasının yanında oturan, Galatasaray tribününde Fenerbahçe sevgisini taşıyan o küçücük taraftara...
Onun o kocaman yüreği, bu kareyi benim için daha da güzelleştirdi. Bir çocuğun sevdiği takımın formasını giyip babasıyla maç izlemeye gelmesi, ne kadar sade ve ne kadar güzel bir şeydi.
O anı ekrana taşıyan kameraya da teşekkür etmek gerekiyor. Bazen tribünde yakalanan bir görüntü, futbol üzerine söylenen onca sözden daha çok şey anlatıyor.
O babayı tebrik ediyorum. Çevrelerindeki taraftarları tebrik ediyorum. Küçük kıza da kocaman bir alkış gönderiyorum.
Sarı kırmızı bir baba, sarı lacivert bir kız...
Aynı tribünde, yan yana.
İşte futbolun görmek istediğim yüzü.