İstanbul 20.2°C
Şanlıurfa 15.7°C
Mersin 21°C
Samsun 19.8°C
Berlin 29°C
İki usta ayak, iki ayrı son perde
Yeni haberler yayınlandığında ilk siz haberdar olun.
İlgili metinler: Abonelik Sözleşmesi · KVKK Aydınlatma Metni · Çerez Politikası. Bültenlerin altındaki bağlantıyla abonelikten dilediğiniz zaman çıkabilirsiniz.
Merak ettiğiniz konuyu yazın, hemen sonuçlara ulaşın.
İsteğe bağlı. Hava durumu seçtiğiniz şehre göre gösterilir.
İsterseniz bültene de abone olun.
Futbolun en zor anı bazen penaltı noktası değildir. İnsan, bütün hayatını verdiği bir formayı son kez çıkarırken de yenilebilir. Üstelik rakibine değil, zamana.
Lionel Messi ile Cristiano Ronaldo, yirmi yılı aşan büyük rekabetlerinin ardından şimdi bu sınavın iki farklı yüzünü gösteriyor. Buenos Aires’te bir ülke kaptanını alkışlarla uğurluyor. Portekiz’de ise kaptan ile teknik direktör arasındaki anlaşmazlık, sahadaki futbolun önüne geçiyor.
Ama bu karşılaştırmanın başına bir gerçeği koymak gerekiyor: Messi milli takıma veda etti. Ronaldo ise henüz emekliliğini açıklamadı; geri dönmek istediğini söylüyor. Dolayısıyla karşımızda aynı anda kapanmış iki kariyer yok. Bir tarafta tamamlanmış bir veda, diğer tarafta vedaya dönüşme ihtimali taşıyan ağır bir kırılma var.
Messi’nin son gecesi
6 Ekim 2026’da Monumental’de oynanan Arjantin-Benin karşılaşması 3-0 bitti. Messi bir gol attı, iki asist yaptı. 85 bini aşkın taraftarın önünde son kez milli formayı giyen 39 yaşındaki kaptan, Arjantin defterini 208 maç ve 126 golle kapattı.
Gecenin sonunda takım arkadaşları ve rakipleri etrafında toplandı. Gökyüzündeki drone gösterisi, tribünlerdeki sevgi ve gözyaşları, sıradan bir hazırlık karşılaşmasını bir ülkenin ortak hatırasına dönüştürdü.
Bana göre böyle bir vedanın büyüklüğü, futbolcunun hâlâ gol atabiliyor olmasından da geliyor. Messi sahaya yalnızca hatırlanmak için çıkmadı. Son maçında da oyunun sonucunu belirledi. Alkış, eski bir fotoğrafa değil, hâlâ yaşayan bir yeteneğe yöneldi.
Bu, şanlı ve şerefli bir vedaydı. Çünkü bir ülke, kendisine yıllarca heyecan yaşatan oyuncusunun son adımına eşlik edebildi. Büyük futbolcuların hepsi böyle bir geceye ulaşamıyor.
Neden şimdi bıraktı?
Messi’nin kararı o gece verilmedi. Milli takımdan ayrılacağını 31 Ağustos’ta duyurmuştu. 2026 Dünya Kupası finalinde İspanya’ya karşı gelen yenilginin ardından düşündüğünü, zamanının daraldığını ve yeni oyunculara yer açılması gerektiğini anlattı. Verdiği mesaj, elindeki her şeyi bu formaya sunduğu yönündeydi.
Bu sözleri yalnızca bir yenilginin ardından gelen kırgınlık olarak okumuyorum. 39 yaşında, milli takımın ve kulübün yükünü birlikte taşımış bir oyuncunun kendi sınırını görmesi de var burada. Futbolcu, devam edebildiği her yerde devam etmek zorunda değildir.
Yakın zamanda babası Jorge Messi’yi kaybetmesi de bu dönemin ağır kişisel acısıydı. Veda konuşmasında ilk düşündüğü kişinin babası olduğunu söyledi. Bu kaybı kararının tek nedeni ilan etmek doğru olmaz; ancak ayrılığın duygusal ağırlığını görmezden gelmek de mümkün değil.
Messi’nin milli takım hikâyesi başından sonuna kadar alkışlarla yazılmadı. Kaybedilen finaller, Maradona ile bitmeyen karşılaştırmalar ve 2016’da açıklayıp sonra vazgeçtiği emeklilik de bu yolun içindeydi. 2021 Copa América ve 2022 Dünya Kupası, uzun süre taşıdığı yükün yönünü değiştirdi. Sonraki başarılara rağmen 2026 finalini kaybetmesi, bir başka gerçeği gösterdi: Bir efsanenin vedası kusursuz bir sonuç gerektirmiyor.
Ronaldo’nun kapısında kavga var
Portekiz’deki tablo çok daha huzursuz. Ronaldo’nun anlatımına göre Jorge Jesus, Norveç karşısında kendisine 30 dakika oynama sözü verdi; buna rağmen oyuna almadı. Ardından kamuoyuna yapılacak açıklama konusunda da uzlaşamadılar. Jesus ise böyle bir anlaşma yaptığını reddetti.
Bu yüzden olayın bütün sorumluluğunu kesin biçimde bir tarafa yükleyemeyiz. Ortada birbirini tutmayan iki anlatım var. Fakat kaptanın kamptan ayrılmasıyla anlaşmazlığın takımın gündemini ele geçirdiği açık.
Ronaldo, 6 Ekim’deki açıklamasında taraftarlardan ve takım arkadaşlarından özür diledi, davranışının disiplin açısından değerlendirilmesini kabul etti. Fiziksel olarak hazır olduğunda ve olası cezasını tamamladığında yeniden Portekiz için oynayabileceğini belirtti. Jesus ile federasyon başkanı Pedro Proença da dönüş kapısını açık tutuyor.
Ben bu tabloyu “Ronaldo bıraktırıldı” diye kesinleştirmem. Ancak bir futbolcunun kendisini dışarıya itilmiş hissetmesiyle resmen takımdan çıkarılması arasındaki farkı da önemserim. Ronaldo’nun itirazı, kendi anlatımında, yalnızca yedek kalmaya değil; kendisine verilen sözlerin tutulmamasına dayanıyor.
Teknik direktörün kadro seçme hakkı vardır. Milli takımın geleceğini planlamak da onun işidir. Buna karşılık, yıllarca takımın yükünü taşımış bir kaptanla kurulacak ilişkinin açıklık ve tutarlılık gerektirdiğini düşünüyorum. Teknik kararın doğruluğu, iletişimde yapılan bir hatayı kendiliğinden ortadan kaldırmaz.
Ronaldo açısından da aynı ölçü geçerli. Haksızlığa uğradığını düşünmek, takım arkadaşlarını kampta bırakıp gitmenin sonuçlarını silmez. Bir kaptanın öfkesi anlaşılabilir; kaptanlığın sorumluluğu ise o öfke sırasında da devam eder.
Kupalar iki farklı büyüklük anlatıyor
Messi’nin kişisel ödüllerinin başında rekor 8 Ballon d’Or geliyor: 2009, 2010, 2011, 2012, 2015, 2019, 2021 ve 2023. Buna 6 Avrupa Altın Ayakkabı, 3 FIFA The Best ve 2014 ile 2022 Dünya Kupalarında kazandığı 2 turnuva Altın Top ödülü ekleniyor.
Arjantin’le büyükler düzeyinde 2022 Dünya Kupası’nı, 2021 ve 2024 Copa América’yı, 2022 Finalissima’yı kazandı. 2005’teki 20 Yaş Altı Dünya Kupası ve 2008 Pekin Olimpiyatları’ndaki altın madalya da milli forma koleksiyonunun parçaları.
Kulüp ve milli takım toplamında Messi’nin kupa sayısı, Eylül 2026 itibarıyla 48’e ulaştı. Barcelona’daki 35 kupanın içinde 10 lig şampiyonluğu ve 4 Şampiyonlar Ligi var. Paris Saint-Germain’de 2 lig şampiyonluğu kazandı; Inter Miami’ye de Leagues Cup, Supporters’ Shield, MLS Cup ve Campeones Cup başarılarıyla katkı sundu.
Ronaldo’nun hanesinde ise 5 Ballon d’Or bulunuyor: 2008, 2013, 2014, 2016 ve 2017. Avrupa Altın Ayakkabı’yı 4 kez kazandı. FIFA The Best ödülünü 2 kez aldı; Şampiyonlar Ligi’nde 7 kez gol kralı oldu.
Şampiyonlar Ligi kupalarında Ronaldo 5-4 önde. Manchester United ile bir, Real Madrid ile dört kez Avrupa’nın zirvesine çıktı. İngiltere’de 3, İspanya’da 2, İtalya’da 2 ve 2025-26 sezonunda Suudi Arabistan’da 1 olmak üzere toplam 8 lig şampiyonluğu yaşadı. Portekiz’le de 2016 Avrupa Şampiyonası’nı, 2019 ve 2025 Uluslar Ligi’ni kazandı.
Milli takım sicili, son açıklanan verilerle 234 maç ve 146 gol. Bu büyüklükte bir kariyeri son haftanın tartışmasına sıkıştırmak, futbolun hafızasını birkaç manşete teslim etmek olur.
Benim terazimde Messi’nin Dünya Kupası, oyun kuruculuğu ve kişisel ödülleri ona ayrı bir yer açıyor. Ronaldo’nun farklı ülkelerde tekrar tekrar başarıya ulaşması, golcülüğü ve uzun ömrü de kendine özgü bir büyüklük oluşturuyor. Birini seçmek için diğerini küçültmeye ihtiyacımız yok.
Üç kulüp ile beş kulüp arasındaki yol
Messi, A takım düzeyinde üç kulübün formasını giydi: 2004-2021 arasında Barcelona, 2021-2023 arasında Paris Saint-Germain ve 2023’ten bu yana Inter Miami. Çocukluk ve altyapı takımlarını bu sayıya katmıyorum.
Ronaldo’nun A takım yolculuğunda beş farklı kulüp var: Sporting, Manchester United, Real Madrid, Juventus ve Al Nassr. Manchester United’a iki ayrı dönemde dönmesi, kulüp sayısını altıya çıkarmıyor.
Bu yollar, oyunları kadar kariyerlerinin karakterini de anlatıyor. Messi, en uzun ve belirleyici dönemini tek bir kulübün futbol kültürü içinde geçirdi. Ronaldo ise farklı liglere giderek kendisini yeniden sınadı. Biri Barcelona’da bir dönemin yüzü oldu; diğeri başarı arayışını ülke ülke taşıdı.
Futbol açısından ikisi de zor. Bir yerde yıllarca zirvede kalmak da, başka bir yere gidip beklentiyi yeniden karşılamak da emek istiyor.
Kazançta Ronaldo önde
İki futbolcunun gelirlerini karşılaştırırken maaş ile toplam kazancı ayırmak gerekiyor. 2026 sözleşme verilerinde Messi’nin yıllık temel maaşı 25 milyon dolar, garanti ödemesi 28 milyon 333 bin 333 dolar olarak yer alıyor. Bu kayıt, bütün reklam ve ticari gelirlerinin toplamı değil.
1 Mayıs 2025 ile 1 Mayıs 2026 arasını kapsayan yıllık kazanç tahmininde Messi’nin toplam kazancı yaklaşık 140 milyon dolar. Bunun 70 milyon doları saha içi, 70 milyon doları saha dışı gelirlerden oluşuyor. Saha içi hesap, yalnızca garanti maaşa indirgenmiyor; futbol anlaşmasının diğer gelir unsurlarını da kapsıyor.
Aynı dönem için yapılan tahminde Ronaldo’nun yıllık toplamı yaklaşık 300 milyon dolar: 235 milyon dolar saha içi, 65 milyon dolar saha dışı gelir. Böylece toplam kazançta Messi’nin iki katından fazlasına ulaşıyor. Bu rakamlar vergi ve menajer ücretleri düşülmeden yapılan tahminler.
Bu tablo, iki oyuncunun hâlâ ne kadar büyük bir ekonomik değer taşıdığını anlatıyor. Fakat milli takım formasının karşılığı başka. Kulüpteki sözleşme sürerken, ülkenin formasını çıkarma kararı insanın hayatında farklı bir boşluk açabiliyor. Messi Inter Miami’de oynamaya devam ediyor; Ronaldo da Al Nassr’da. Tartıştığımız, bütün futbol hayatlarının sona ermesi değil, milli takımlarıyla ilişkilerinin geldiği nokta.
Ronaldo da alkışı hak ediyor
Messi’nin vedasındaki ortak duygu, Ronaldo’nun ayrılığında yerini taraf tutmaya bırakmış görünüyor. Biri için tribünlerde bir araya geliniyor; diğerinin ardından kimin haklı olduğu tartışılıyor.
Ben Ronaldo’nun kamptan ayrılmasını doğru bulmuyorum. Ama bir ülkenin en büyük futbol simgelerinden birinin milli takım hikâyesinin bu tartışmanın içinde kapanmasını da istemem. Hataları konuşulsun. Oynayıp oynamayacağına sportif ölçülerle karar verilsin. Yine de yıllarca verdiği emek, bir veda gecesinde kendi karşılığını bulsun.
Ronaldo geri dönerse mesele yalnızca bir sonraki maçta kaç dakika oynayacağı olmayacak. Takım içindeki rolünü kabul edebileceği, teknik heyetin de onunla açık konuşabileceği bir ilişki kurulması gerekecek. Dönmezse, Portekiz’in ona hazırlayacağı son sahne bugünkü öfkenin ötesine geçmeli.
Messi kendi son perdesini alkışlarla kapattı. Ronaldo’nunki henüz kapanmadı. Futbolun, bize bunca yıl gol ve heyecan veren iki ustadan birini sevgiyle uğurlarken diğerini bir kavganın içinde bırakmamasını isterim.
Bir sonraki gol için yarıştıkları yıllar artık geride kalıyor. Ben bu son bölümü kimin kazandığını hesaplayarak izlemek istemiyorum. İkisinin de milli formalarının altında taşıdığı yılları, hak ettikleri saygıyla hatırlamak istiyorum.
