Yargıtay’dan yıllık izin alacağında 5 yıllık zamanaşımı kararı

VGN

Yargıtay, kullanılmayan yıllık izin ücretinde beş yıllık zamanaşımının iş sözleşmesinin sona ermesiyle başladığını vurguladı; işverenin süresinde zamanaşımı savunması yaptığı dosyada, yıllar sonra açılan davada izin alacağının reddedilmesi gerektiğini açıkça belirtti.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, kullanılmayan yıllık izin ücretine ilişkin alacaklarda beş yıllık zamanaşımının iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten başladığını vurguladı. Daire, işverenin süresinde zamanaşımı savunması yaptığı dosyada, yıllık izin alacağının reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi kararını bozdu.

Karar 22 Ocak 2025 tarihli

18 Ekim’de yeniden haber olan karar, 22 Ocak 2025 tarihini taşıyor. Dosyanın esas numarası 2024/13393, karar numarası ise 2025/797.

Uyuşmazlık, hayatını kaybeden bir işçinin mirasçılarının açtığı işçilik alacağı davasından kaynaklandı. Davada kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları talep edildi.

İlk derece mahkemesi, işçinin 110 gün yıllık izne hak kazandığını, bu izinlerin kullandırıldığının veya ücretlerinin ödendiğinin işveren tarafından kanıtlanamadığını belirterek davayı kısmen kabul etti.

Fesih ve dava tarihi belirleyici oldu

Yargıtay, zamanaşımı değerlendirmesinde iş sözleşmesinin 4 Aralık 2013’te sona erdiğini, davanın ise 24 Ekim 2019’da açıldığını esas aldı.

İşverenin davaya karşı süresinde zamanaşımı savunmasında bulunduğunu belirten Daire, beş yıllık süre geçtiği için yıllık izin ücreti talebinin reddedilmesi gerektiğine hükmetti.

Önceki dönem için de beş yıl

Daire, daha önce 2012 ile 2017 arasındaki dönemde yıllık izin ücretine on yıllık zamanaşımı uyguladığını, kapatılan 22. Hukuk Dairesi ile birleşmesinin ardından konuyu yeniden değerlendirdiğini açıkladı.

Bu değerlendirmede, söz konusu dönemdeki yıllık izin ücreti alacaklarının da beş yıllık zamanaşımına tabi olduğu sonucuna varıldığı belirtildi.

Kararda ayrıca hizmet süresinin yeniden değerlendirilmesi, tazminat hesaplarının buna göre yapılması ve mirasçılar lehine miras payları oranında hüküm kurulması gerektiği ifade edildi. Dosya, yeniden incelenmek üzere bölge adliye mahkemesine gönderildi.