İstanbul 20.2°C
Şanlıurfa 15.7°C
Mersin 21°C
Samsun 19.8°C
Berlin 29°C
Bir oluruz yolunda!..
Yeni haberler yayınlandığında ilk siz haberdar olun.
İlgili metinler: Abonelik Sözleşmesi · KVKK Aydınlatma Metni · Çerez Politikası. Bültenlerin altındaki bağlantıyla abonelikten dilediğiniz zaman çıkabilirsiniz.
Merak ettiğiniz konuyu yazın, hemen sonuçlara ulaşın.
İsteğe bağlı. Hava durumu seçtiğiniz şehre göre gösterilir.
İsterseniz bültene de abone olun.
Üzerinden günler geçmesine rağmen A Milli Takımımızın, Dünya Kupası’ndaki ilk maçında Avustralya’ya yenilmesini aklımdan bir türlü çıkaramıyorum.
Maçı izlemek için saatini kuran ve TSİ 07.00’de ekran başında olan bir sporseverim ben de… Spor demişken, elbette kazanmak da var kaybetmek de.. Burada “Benim takımım senin takımın döver” mantığında değiliz elbette… Ama olmuyor işte. Biz, Avustralya’ya kaybedecek bir takım değiliz ki…
Birincisi, bizim kadromuz rakibimizden çok ama çok daha kaliteli ayaklara sahip…
İkincisi, biz oyun olarak da felsefe olarak da istek olarak da onlardan bir değil birkaç gömlek daha üstünüz…
Üçüncüsü, biz Avustralya’nın üç katından daha fazla nüfusa sahibiz. Yani onlar 1 futbolcuda karar verirken, biz aynı bölge için 2 ya da 3 alternatife sahibiz.
MEHTER TAKIMI GİBİYDİK
Ancak başlama düdüğüyle beklentilerimizin uzağında bir futbol izlemeye başladık. Evet top bizde ama çeviriyoruz da çeviriyoruz. Sürekli yan pas, kısa pas, geri pas.. Top halen bizde ama bir türlü ilerleyemiyoruz. Mehter takımı gibiyiz, iki ileri, bir geri…
Uzatmayalım, dedim ki içimden “Bu da bir taktik” sanırım. Ama dakikalar ilerledikçe bizim sistemde bir değişiklik olmuyordu maalesef..
Adeta bir NBA takımı boy ortalamasına sahip Avustralya karşısında oyuncularımız ekrana geldiğinde neredeyse 20-30 cm’lik boy ve cüsse farkı da dikkatlerden kaçacak gibi değildi. Tamam futbol ayakla oynanıyor ama fiziğin de ne kadar önemli olduğunu hepimiz gördük. Umarım hocamız Montella ve ekibi de görmüştür…
Neyse çok uzatmayalım ama uzun zamandır bu kadar ürkek, bu kadar saldırgan olmayan, bu kadar bastığı yeri titretmeyen bir Milli Takım görmemiştim, yalan yok…
Sonuç olarak geçti-gitti… “Ölmüşle-olmuşa çare yok” derler ya, aynen öyle işte. Elbette Dünya Kupası ama dünyanın sonu değil!
Şimdi hepimiz Cumartesi günü sabaha karşı TSİ 06.00’da oynayacağımız Paraguay maçını iple çekiyoruz.
Megastar şarkıcımız Tarkan’ın da dediği gibi, “Sonuç ne olursa olsun destek en çok zor zamanlarda anlam kazanır. Kazansalar da kaybetseler de koşulsuz yanlarında duralım ve gurur duyalım.”
GURUR DUYDUK, DUYUYORUZ
Montella hocam… Senin işine, gücüne, fikrine karışacak değiliz elbette. Bizi ABD’ye götürürken sizlerle nasıl gurur duyduysak; sabahın ilk ışıklarında hepimizi ekran başına bağlayan gururumuz Ay-Yıldızlı ekibimizin sonuna kadar da arkasında olacağız her daim…
20 Haziran Cumartesi sabahı Ay-Yıldızlı ekibimizin galibiyetiyle güne yüzümüz gülerek başlayacağız inşallah. Akşamına da hayat arkadaşım, canım eşimin doğum gününü kutlayacağız birlikte…
Bir gün sonra da hayatımızın en değerli varlıklarından oğlumuzun doğum günü...
Güzel bir hafta sona olsun, çok güzel olsun... Biz Türkler mutlu olmayı hak ediyoruz çünkü.
