Messi son kez Arjantin formasında

VGN

Messi’nin Rosario’da başlayan öyküsü; çocukluk tedavisi, Barcelona yılları, ailesi ve Miami tercihiyle Arjantin formasını son kez giyeceği veda maçına uzanıyor.

Lionel Messi, 6 Ekim 2026 Salı günü Buenos Aires’teki Monumental Stadı’nda Benin karşısında Arjantin formasını son kez giymeye hazırlanıyor. FIFA’nın duyurduğu bu karşılaşma, yirmi yılı aşan milli takım yolculuğunun kapanışı olacak. Ancak 39 yaşındaki futbolcu için bütün sahalara veda anlamına gelmiyor: Inter Miami ile sözleşmesi 2028 sezonunun sonuna kadar uzanıyor.

Veda edeceği forma, bir dönem üzerindeki en ağır yüklerden biriydi. Barcelona’da futbolun sınırlarını zorlayan Messi’den, ülkesinde hem kupaları kazanması hem de Diego Maradona’nın bıraktığı boşluğu doldurması bekleniyordu. Alkışlarla kapanmaya hazırlanan sayfanın gerisinde, başarılarla birlikte yenilgiler ve uzun bir kabul edilme mücadelesi bulunuyor.

Rosario’dan Barcelona’ya uzanan yolculuk

Messi için “sihirbaz” yakıştırması, topu kullanışındaki beklenmedik çözümleri anlatıyor. Yerleşmiş lakabı ise İspanyolca “La Pulga”, yani “Pire”. Küçük yapısı ve rakiplerin arasından sıyrılışıyla özdeşleşen bu ad, “La Pulga Atómica”, Türkçesiyle “Atomik Pire” biçiminde de kullanılıyor.

Lakabın anlattığı çelişki, kariyerini anlamak için iyi bir başlangıç: Sahada en güçlü görünen oyuncu değildi; buna rağmen oyunun yönünü değiştiren isim oldu. Onu seyredenlerin “sihir” dediği şeyin gerisinde, yeteneğin yanında yıllarca geliştirilen denge, karar verme ve top kontrolü vardı.

Lionel Andrés Messi, 24 Haziran 1987’de Arjantin’in Rosario kentinde doğdu. Babası Jorge çelik sektöründe çalışıyordu. Annesi Celia, ağabeyleri Rodrigo ve Matías ile kız kardeşi María Sol, futbol kariyerinden önceki dünyasının merkezindeydi. Kardeşleri ve kuzenleriyle futbol oynayarak büyüdü. İlk kulübü, mahallesine yakın Grandoli oldu; ardından Newell’s Old Boys’un altyapısına geçti.

Bu başlangıcın özel kişisi, annesiyle aynı adı taşıyan büyükannesi Celia’ydı. Onu küçük yaşta Grandoli’ye götüren, boyundan dolayı tereddüt eden antrenörün oynamasına izin vermesini isteyen kişiydi. Messi’nin gol sonrasında iki elini gökyüzüne kaldırması, çocukken kaybettiği büyükannesine yaptığı bir göndermedir. Dünya çapında tanınan o hareket, mahalle sahasına uzanan bir aile hatırasını taşır.

Messi’nin hikâyesini yalnızca sonradan ortaya çıkmış olağanüstü bir yetenek olarak okumak eksik kalıyor. Ailesi, yeteneğini çok erken fark etti. Önce oynayabileceği bir yer, ardından gelişebileceği ve tedavi görebileceği bir ortam aradı. Futboldaki ilk büyük yolculuğu, bu arayışın sonucuydu.

Çocukluk döneminde büyüme hormonu eksikliği nedeniyle tedavi görmesi gerekti. Messi, resmi biyografisinde bacaklarına her gün iğne yaptığını, başlangıçta bunun acı verdiğini anlatıyor. O yıllarda futbol oynamak, antrenman ve maçların yanında düzenli tedaviyi de hayatının bir parçası haline getirmişti.

Tedavi maliyeti aileyi zorladı. Newell’s’in yaptığı yardımın miktarı ve sürekliliği konusunda aile ile kulübün eski görevlilerinin anlatımları farklılaşıyor. Barcelona ise genç oyuncunun tedavi masraflarını üstlendi.

Barcelona, bu çocuğa futbolunu geliştirebileceği bir kapı açarken sağlık ihtiyacının karşılanmasını da sağladı. Ailenin kararı bu yüzden yalnızca daha büyük bir takım seçmek değildi. Messi’nin geleceğini mümkün kılacak koşulları aramaktı.

Messi, 2000 yılında, 13 yaşındayken Barcelona’da denemeye çıktı. Transfer görüşmelerinin simgesi haline gelen peçete 14 Aralık 2000 tarihini taşıyor. Barcelona’nın dönemin sportif yöneticisi Carles Rexach, Josep Maria Minguella ve Horacio Gaggioli’nin imzalarının bulunduğu bu kâğıt, genç oyuncuyu transfer etme taahhüdünü kayda geçirdi. Ayrıntılı resmi sözleşmenin yerine geçen eksiksiz bir metin değildi; ailesine verilen güvencenin tarihi bir belgesiydi.

Hikâyenin peçeteye sığmayan tarafı ise ayrılık oldu. Aile bir süre İspanya’da birlikte yaşadı; annesi ve kardeşleri daha sonra Arjantin’e dönerken Messi babasıyla kaldı. Messi, memleket özleminin ve ailesinden uzaklığın kendisini çok zorladığını anlattı.

Barcelona’nın La Masia adıyla tanınan altyapı düzeninde yetişti, ancak akademinin binasında yatılı kalmadı. Messi, kendi biyografisinde bu ayrıntıyı açıkça belirtiyor. Diğer genç oyuncularla okul ve antrenman hayatını paylaşırken babasıyla birlikte yaşıyordu.

On üç yaşındaki bir çocuğun ülkesinden ayrılması, sonradan kazanılan kupalar nedeniyle kolay bir karar gibi görünebilir. Messi’nin anlatımları ise başarıya giden yolun başında yalnızlık bulunduğunu gösteriyor. Babası Jorge, o dönemde yanında kalan kişi, ilerleyen yıllarda da kariyerini yöneten temsilcisi oldu.

Messi’nin Barcelona A takımındaki ilk resmi maçı, 16 Ekim 2004’te Espanyol karşısındaydı. İlk resmi golünü 1 Mayıs 2005’te Albacete’ye attı. O golün pasını Ronaldinho verdi; genç Arjantinli, topu kalecinin üzerinden aşırdı. Sonradan futbol tarihinin en büyük yıldızlarından biri olacak oyuncunun başlangıcında, başka bir yıldızın açtığı alan vardı.

Frank Rijkaard döneminde sağ kanattan içeri kat eden Messi, Pep Guardiola ile hücumun merkezine taşındı. Real Madrid karşısında 2009’da alınan 6-2’lik galibiyette kullanılan “sahte dokuz” düzeni, bu dönüşümün belirleyici anlarından biriydi. Messi, klasik santrfor gibi savunmanın önünde beklemek yerine geriye gelerek stoperlerin takip kararını zorlaştırıyordu.

Savunmacı onu takip ederse geride boşluk bırakıyor, yerinde kalırsa Messi’ye oyunu kuracak alan veriyordu. Golcü ile oyun kurucunun aynı oyuncuda birleşmesi, rakibin yalnızca topu değil, onun hareketlerini de hesaba katmasını gerektiriyordu.

Barcelona dönemi 778 resmi maç, 672 gol ve 35 büyük kupayla kapandı. Bu toplamda 10 İspanya ligi ve dört Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu bulunuyor. 2012’de kulüp ve milli takım adına attığı 91 gol ise bir takvim yılına sığdırdığı olağanüstü üretimi gösteriyor.

Arjantin’de eleştirilerden dünya şampiyonluğuna

Messi’nin Barcelona’da büyümesi, ülkesindeki taraftarların bir bölümünün onunla bağ kurmasını zorlaştırdı. Ülke dışında yetişmesi nedeniyle yabancı gibi görülüyor, kulüpteki performansını milli takıma taşıyamadığı gerekçesiyle eleştiriliyordu. Bazı taraftarların kullandığı “pecho frío” ifadesi, yeterince tutkulu davranmadığı suçlamasını taşıyordu.

Maradona karşılaştırması bu beklentiyi daha da ağırlaştırdı. Maradona’nın kamuoyu önündeki dışa dönük kişiliği ile Messi’nin daha sessiz tavrı arasındaki fark, futbol değerlendirmelerinin içine karıştı. Bir oyuncunun ülkesine bağlılığı, konuşma biçimi veya tribünlerin beklediği duyguyu gösterip göstermediği üzerinden ölçülebilir hale geldi.

Messi’ye yönelen beklenti, iyi futbol oynamanın ötesine geçiyordu. Ondan, başka bir efsanenin karakterini de tekrar etmesi isteniyordu. Oysa Arjantin’in yeni büyük oyuncusu, kendi kişiliği ve kendi futboluyla büyüyordu. Avrupa’da yetişmesi, ülkesinin formasına verdiği değeri kendiliğinden azaltmıyordu.

Messi’nin Arjantin’le ilk büyük uluslararası başarısı, 2005’teki 20 Yaş Altı Dünya Kupası’ydı. Altı golle gol kralı oldu ve turnuvanın en iyi oyuncusu seçildi. 2008 Pekin Olimpiyatları’nda da altın madalya kazandı; finalin tek golünde Ángel Di María’ya pası veren oyuncuydu.

Buna rağmen A milli takımda beklenen büyük kupa gelmedi. 2007, 2015 ve 2016 Copa América finalleri ile 2014 Dünya Kupası finali kaybedildi. 2016’da Şili karşısındaki penaltı serisinde kendi vuruşundan da sonuç alamayan Messi, milli takımı bırakacağını açıkladı. Bu karar, 66 gün sonra geri dönüşle sonuçlandı.

O an, Messi’nin kırılganlığının en açık biçimde görüldüğü dönemlerden biriydi. Sürekli yeniden denemek, başarısızlığı umursamadığı anlamına gelmiyordu. Final kayıpları, dünyanın en iyi futbolcularından birinin de vazgeçme noktasına gelebileceğini gösterdi.

Lionel Scaloni dönemindeki dönüşümün sonucu, 10 Temmuz 2021’de Maracanã’da görüldü. Arjantin, Di María’nın golüyle Brezilya’yı 1-0 yenerek Copa América’yı kazandı. Ülkenin bu turnuvadaki 28 yıllık şampiyonluk bekleyişi sona erdi. Messi de A milli takımla uzun zamandır aradığı büyük şampiyonluğa ulaştı.

2022’de İtalya karşısında 3-0 kazanılan Finalissima, ardından Katar’daki dünya şampiyonluğu geldi. 18 Aralık’taki Dünya Kupası finalinde Arjantin ile Fransa 120 dakikayı 3-3 tamamladı; Arjantin penaltılarda 4-2 kazandı. Messi finalde iki gol attı ve turnuvanın en iyi oyuncusuna verilen Altın Top’u aldı. 2024 Copa América şampiyonluğu da bu başarılı döneme eklendi.

Bu başarı dizisi, Messi’nin öyküsünü “tek başına herkesi kurtaran adam” anlatısına sıkıştırmamak gerektiğini de gösteriyor. Final gollerini atan, penaltıları kurtaran, savunmayı ayakta tutan başka oyuncular vardı. Messi’nin liderliği, güçlü bir takım yapısı içinde daha etkili hale geldi. Kupa kazanmak, sonunda onun tek başına taşıması gereken bir görev olmaktan çıktı.

Antonela, çocukları ve Miami tercihi

Messi’nin aile yaşamında Rosario’dan gelen başka bir bağ var: Antonela Roccuzzo. İkisi çocukluklarından beri birbirlerini tanıyor. Antonela, Messi’nin çocukluk arkadaşı Lucas Scaglia’nın kuzeni. Çift, 30 Haziran 2017’de doğdukları şehirde evlendi. Üç oğulları var: 2012 doğumlu Thiago, 2015 doğumlu Mateo ve 2018 doğumlu Ciro. Ekim 2026 itibarıyla çocuklar sırasıyla 13, 11 ve sekiz yaşında.

Bu bilgiler, Miami kararının arka planını anlamak için önemli. Futbol dünyası transferi çoğunlukla ücret, lig kalitesi ve kupa ihtimali üzerinden tartışırken Messi aynı kararı çocuklarının okulu, yerleşik düzenleri ve birlikte geçirebilecekleri zaman açısından da değerlendirdi.

Çocukken kariyeri için ailesinin bir bölümünden ayrı kalan Messi’nin, yıllar sonra kendi çocuklarıyla daha fazla beraber olmayı istemesi, hayatındaki iki dönemi birbirine bağlayan anlamlı bir ayrıntı. Bunun karar üzerindeki ağırlığını ise doğrudan kendi açıklamaları gösteriyor.

Messi’nin 2021’de Barcelona’dan ayrılmasını, daha fazla para veren bir takımı seçmesiyle açıklamak doğru olmaz. Kulübün 5 Ağustos 2021 tarihli resmi açıklaması, tarafların yeni sözleşme konusunda anlaştığını, ancak ekonomik ve yapısal engeller ile LaLiga’nın oyuncu tescil kuralları nedeniyle anlaşmanın uygulanamadığını belirtiyordu.

Ardından Paris Saint-Germain’e gitti. İki sezon sonra, Paris dönemini genel olarak zor geçirdiğini anlattı. Ailesi otelde yaşarken çocukları okula başlamıştı.

2023’te Barcelona’ya dönmek istiyordu. Ancak başka oyuncuların satılması veya ücretlerinin azaltılması ihtimaliyle kendi transferinin ilişkilendirilmesini istemediğini söyledi. Geleceğini yeniden belirsizlik içinde beklemek istemiyordu.

Al-Hilal seçeneği gerçek bir transfer ihtimaliydi. Mayıs 2023’te yakın çevresinden bir kaynak, Messi’ye resmi teklif yapıldığını doğruladı. Yıllık yaklaşık 400 milyon dolar tutarı da o dönemde haberlerde yer aldı. Ancak bu tutar, kamuya açıklanmış ve bütün şartları doğrulanmış bir sözleşme bedeli değildi.

Messi’nin o yaz yaptığı açıklama, önceliğini net biçimde anlatıyordu. Türkçesiyle: “Mesele para olsaydı Arabistan’a ya da başka bir yere giderdim.” Ailesi ve çocuklarıyla günlük hayatın tadını yeniden çıkarmak istediğini de belirtti.

Suudi Arabistan’da oynamayı seçmemesi, ülkeyle bütün ticari ilişkilerini kestiği anlamına da gelmiyordu. O dönemde ülkenin turizm elçisiydi. Futbol oynayacağı yer ile reklam ve tanıtım ilişkileri, ayrı karar alanlarıydı.

Miami tercihi yüksek gelirden bütünüyle vazgeçmek değildi. Kuzey Amerika futbol ligi MLS’in Oyuncular Birliği’nin 16 Nisan 2026 itibarıyla sözleşmeli oyuncuları kapsayan rehberinde Messi’nin yıllık temel ücreti 25 milyon dolar, yıllık ortalama garanti edilmiş toplam ödemesi yaklaşık 28,33 milyon dolar görünüyor. Bu rakam, rehberin tanımı gereği bütün ticari gelirlerinin toplamı değildir.

Miami anlaşmasında Apple’ın yayın gelirlerinden pay ve emeklilik sonrasında kulüp ortaklığı gibi unsurlar bulunduğu da 2023’teki haberlerde aktarıldı. Bu, tercihinin ekonomik boyutunun yalnızca yıllık ücret karşılaştırmasıyla açıklanamayacağını gösteriyor.

Miami, aile düzeni ile futbol sonrasına uzanan ticari fırsatları bir araya getiren bir seçenekti. Avrupa’nın en üst düzey rekabetinden uzaklaşırken, David Beckham ve Mas ailesinin projesinde Amerika Birleşik Devletleri’nde futbolun büyümesine yön veren bir isim olabilecekti. Yaşam tercihi ile iş tercihi aynı kararda buluştu.

Sahadaki karşılığı da hemen görüldü. Temmuz 2023’te Cruz Azul karşısındaki ilk maçını son dakikalarda attığı serbest vuruş golüyle kazandırdı. Aynı yaz Inter Miami, kulüp tarihinin ilk kupası olan Leagues Cup’ı aldı. Böylece yeni dönem, yalnızca bir yıldızın başka bir ülkeye taşınmasıyla sınırlı kalmadı.

Milli takımda son maçına hazırlanıyor

Messi’nin son milli takım döneminde başarı ile kayıp yan yana geldi. FIFA’nın aktardığına göre Arjantin, 2026 Dünya Kupası finalinde İspanya’ya uzatmada 1-0 yenildi. Messi turnuvayı sekiz gol ve dört asistle tamamladı. Böylece son Dünya Kupası da finalde kapanan bir yolculuk oldu.

8 Ağustos 2026’da babası Jorge, Rosario’da 68 yaşında hayatını kaybetti. Tedavi gördüğü hastane, ölümünü bir açıklamayla duyurdu. On üç yaşında Barcelona yolculuğuna birlikte çıktığı, yıllarca temsilciliğini yapan babasının kaybı, Messi’nin aile öyküsünde büyük bir ayrılık oldu.

31 Ağustos’ta milli takımdan ayrılacağını açıkladı. FIFA’nın aktardığı mesajında, Arjantin için oynama sevgisini vurgularken artık vereceklerinin sonuna geldiğini ve arkadan gelen oyunculara yer açılması gerektiğini belirtti. 6 Ekim’deki karşılaşma, bu kararın taraftarların önündeki vedası olacak.

Messi’nin bıraktığı öykü, yalnızca küçük bir çocuğun dünyanın en büyük futbolcularından birine dönüşmesi değil. Tedavi görmek zorunda kalan bir çocuğun, ailesinden uzak bir gencin, kaybettiği finallerin yükünü taşıyan bir kaptanın ve sonunda kendi hayatının düzenini seçmek isteyen bir babanın öyküsü.

“Sihirbazın vedası” bu yüzden tek bir son düdüğe sığmıyor. Arjantin formasındaki bir dönem kapanırken, Rosario’da topun peşinden koşmaya başlayan çocuğun hayatı Miami’de devam ediyor.