İstanbul 19.8°C
Ankara 11.5°C
Diyarbakır 11.2°C
Samsun 19.1°C
Berlin 29°C
Amerikalı komutan TIME’a anlattı: “Savaşı önlemek için savaş hazırlığı”
Yeni haberler yayınlandığında ilk siz haberdar olun.
İlgili metinler: Abonelik Sözleşmesi · KVKK Aydınlatma Metni · Çerez Politikası. Bültenlerin altındaki bağlantıyla abonelikten dilediğiniz zaman çıkabilirsiniz.
Merak ettiğiniz konuyu yazın, hemen sonuçlara ulaşın.
İsteğe bağlı. Hava durumu seçtiğiniz şehre göre gösterilir.
İsterseniz bültene de abone olun.
ABD Hint-Pasifik Komutanı Amiral Samuel Paparo, Çin’in Tayvan’a karşı güç kullanmasını engellemek için Amerikan ordusunun bölgedeki hazırlıklarını güçlendiriyor. Stratejinin merkezinde, Pekin yönetimine olası bir saldırının askerî hedeflerine ulaşamayacağını ve ağır kayıplar doğuracağını göstermek bulunuyor.
Richard Hall’ın TIME’da 24 Eylül 2026’da yayımlanan dosyasında Paparo’nun görevi; askerî hazırlık, diplomasi, teknolojik dönüşüm ve kaynak yönetimi üzerinden ele alınıyor. Amiral, Tayvan çevresinde caydırıcılığı sürdürmeye çalışırken İran’daki savaşın, Ukrayna’ya verilen desteğin ve Washington’daki siyasi gerilimlerin oluşturduğu baskıyla da karşı karşıya kalıyor.
Paparo, başarıyı savaş sırasında elde edilecek bir zaferle ölçmüyor. Ona göre asıl hedef, Çin’in saldırıya girişmesini önleyecek kadar güvenilir bir savunma kapasitesi oluşturmak. Hazırlıkların amacı, olası çatışmada üstün gelmenin yanında çatışmanın hiç başlamamasını sağlamak.
Top Gun’dan Pasifik komutanlığına uzanan kariyer
Paparo’nun askerî yaklaşımını anlatan dosya, 1986 yazında Pennsylvania’da üniversite öğrencisiyken gelecekteki eşi Maureen ile Top Gun filmini izlediği güne dönüyor. Filmde Tom Cruise’un canlandırdığı Maverick, cesareti ve risk alan kişiliğiyle öne çıkarken Paparo’nun dikkatini daha sakin ve disiplinli olan Iceman çekiyor.
Paparo, Iceman’ın ayrıntılara dikkat eden, işini sessizce yapan ve gösteriş için gereksiz tehlikeye girmeyen tavrını kendisine daha yakın bulduğunu anlatıyor. Bu tercih, yıllar sonra üstlendiği görevde de izlenebiliyor: Önceliği dikkat çekici açıklamalar yapmak yerine caydırıcılığı güçlendirecek hazırlıkları yürütmek.
Filmi izlediği sırada donanmanın giriş sınavlarını geçmiş olan Paparo, ertesi yıl askerî kariyerine başladı. TOPGUN olarak bilinen deniz havacılığı okulunda eğitim gördü, savaş pilotu oldu, dört yıldızlı amiralliğe yükseldi ve Pasifik Filosu’nu yönetti. Ardından daha geniş bir sorumluluk alanına sahip Hint-Pasifik Komutanlığı’nın başına geçti.
Yaklaşık 400 bin personel ve dünyanın yarısına yayılan sorumluluk
TIME’ın aktardığı verilere göre Paparo’nun komutanlığı yaklaşık 400 bin askerî ve sivil personeli kapsıyor. Bölgede yaklaşık 200 gemilik Pasifik Filosu, beş uçak gemisi taarruz grubu ve binden fazla uçak bulunuyor. Komutanlığın sorumluluk alanı, dünya yüzeyinin yaklaşık yarısına yayılıyor.
Hawaii’de, Pearl Harbor’a bakan karargâhından çalışan Paparo; okyanuslar, adalar, üsler ve birbirinden uzak görev noktaları arasında bu gücün koordinasyonunu sağlıyor. Ofisindeki büyük harita ve gemilerin konumlarını gösteren ekran, görevin yalnızca Tayvan çevresindeki birliklerle sınırlı olmadığını ortaya koyuyor.
Paparo, Pasifik’teki Amerikan varlığını ülkesinin kendi güvenliğiyle bağlantılı görüyor. ABD’nin batı kıyısı ve Pasifik’teki toprakları ile bölgedeki askerî hareketlilik arasında doğrudan bir ilişki kuruyor. Bu nedenle Tayvan meselesini, uzak bir ortağın savunmasının ötesinde Amerikan güvenlik planlamasının bir parçası olarak değerlendiriyor.
Çin’in askerî dönüşümü bölgedeki dengeyi değiştiriyor
Dosyada Çin’in son birkaç on yılda ekonomik büyümesini kapsamlı bir askerî modernizasyona dönüştürdüğü belirtiliyor. Donanma, hava kuvvetleri, füze sistemleri, uzay kabiliyetleri, yapay zekâ ve nükleer kapasite aynı süreçte gelişiyor.
Çin donanması, kıyılarına yakın bölgelerde görev yapan bir kuvvetten uzak denizlerde faaliyet gösterebilen bir yapıya doğru ilerliyor. Gemi sayısı bakımından dünyanın en büyük donanması hâline gelmesi, ABD’nin Pasifik planlamasında önemli bir unsur olarak görülüyor. Ancak gemi sayısı, bir savaşın sonucunu tek başına belirleyen bir ölçüt oluşturmuyor.
TIME’a konuşan Stratejik ve Uluslararası Araştırmalar Merkezi araştırmacısı Brian Hart, modernizasyonun bütün kuvvetleri kapsadığını ve bölgedeki güç hesabını değiştirdiğini söylüyor. Paparo ise özellikle Çin’in askerî gücünü uzak mesafelere taşıyabilme kapasitesindeki artışa dikkat çekiyor.
Tayvan, askerî rekabetin merkezinde
Tayvan ile Çin anakarası, 1949’dan bu yana ayrı yönetimler altında bulunuyor. Pekin, adayı kendi topraklarının bir parçası olarak görüyor ve kontrolü sağlamak için güç kullanma seçeneğini dışlamıyor. Tayvan yönetimi ise Pekin’in egemenlik iddialarını reddediyor.
Paparo’nun temel görevlerinden biri, bu anlaşmazlığın doğrudan askerî çatışmaya dönüşmesini engellemek. Bunun için Pekin’in, Tayvan’a karşı bir harekâtın başarı ihtimaliyle birlikte Amerikan kuvvetlerinin ve bölgedeki ortakların verebileceği karşılığı da hesaba katmasını istiyor.
Tayvan’ın iç siyaseti de dosyada önemli bir değişken olarak ele alınıyor. Hart’ın değerlendirmesine göre 2028 seçimlerinin sonucu, Pekin’in baskı düzeyini etkileyebilir. Pekin’le görüşmelere daha açık bir yönetimin göreve gelmesi ile mevcut çizginin sürmesi, Çin tarafından farklı değerlendirilebilir. Bunlar olası senaryolar olarak aktarılıyor.
2027, kesinleşmiş bir saldırı tarihi değil
ABD değerlendirmelerinde Çin Devlet Başkanı Şi Cinping’in ordusundan 2027’ye kadar Tayvan’a yönelik bir harekâtı gerçekleştirebilecek kapasiteye ulaşmasını istediği belirtiliyor. Bu yıl, Çin Halk Kurtuluş Ordusu’nun kuruluşunun yüzüncü yılına karşılık geliyor.
Ancak askerî kapasite hedefi, saldırı kararının alındığını göstermiyor. ABD istihbaratının Mart 2026 tarihli yıllık tehdit değerlendirmesi, Çin yönetiminin o aşamada 2027’de işgal planlamadığını ve birleşme için sabit bir takvime sahip olmadığını belirtiyor.
Rapora göre Pekin’in kararı; ordunun hazırlık düzeyine, Tayvan’daki siyasi gelişmelere ve ABD’nin müdahale ihtimaline bağlı olacak. Çin’in askerî hazırlıklarını sürdürmesi ile güç kullanmayı tercih etmesi ayrı başlıklar olarak değerlendiriliyor.
1 Ekim’deki güncel değerlendirme
Reuters’ın 1 Ekim 2026 tarihli haberinde, ABD yetkililerinin 2028 öncesinde bir işgali giderek daha düşük olasılıklı gördüğü aktarıldı. Haberde, Çin ordusundaki hazırlık gecikmeleri ve Pekin’in Tayvan’daki 2028 seçimlerini bekleme eğilimi gerekçe gösterildi. Değerlendirme, adı açıklanmayan kaynaklara dayanıyor; kesin bir güvence oluşturmuyor.
Paparo’nun başarı ölçütü: Savaşın hiç başlamaması
Paparo, Çinli stratejist Sun Tzu’nun savaşmadan kazanma düşüncesine gönderme yapıyor. Askerî hazırlığın, karşı tarafın savaşa başvurmadan önce geri adım atmasını sağlayacak bir etki yaratmasını istiyor.
Bu yaklaşımda caydırıcılık yalnızca güçlü silahlara sahip olmakla sınırlı kalmıyor. Karşı tarafın bu silahların kullanılabileceğine, kuvvetlerin hazırlıklı olduğuna ve saldırının hedeflenen sonucu üretmeyeceğine inanması gerekiyor.
Paparo, kendisini büyük bir savaşın komutanı olarak tanıtma arayışında olmadığını anlatıyor. TIME’a verdiği söyleşide, görevini doğru yapması hâlinde adının tarih kitaplarında yer almayabileceğini söylüyor. Bu ifade, savaşın önlenmesini görev başarısının merkezine koyduğunu gösteriyor.
Saldırının başarıya ulaşmasını engelleyerek caydırma
Paparo’nun kullandığı yaklaşım, saldırganın hedefini gerçekleştirmesini engelleyerek caydırmaya dayanıyor. Amaç, Çin’e Tayvan üzerinde güç kullanarak istediği sonucu elde edemeyeceğini göstermek.
Amiral, bu çerçevede ABD’nin Çin yönetimini devirmeyi hedeflemediğini vurguluyor. Amerikan çıkarlarının doğrudan söz konusu olduğu alanlarda askerî saldırıyı başarısız kılabilecek bir kapasite oluşturmayı amaçladığını belirtiyor.
Bu strateji, bütün operasyonel ayrıntıların açıklanmasını gerektirmiyor. Paparo, karşı tarafın Amerikan gücünün varlığını görmesini isterken savaşta belirleyici olabilecek bazı teknolojilerin ve yöntemlerin gizli kalmasını da önemsiyor. Fazla bilgi verilmesi, rakibin bu kapasiteye karşı önlem geliştirmesini kolaylaştırabilir.
Hellscape planı: Tayvan Boğazı’nda yoğun insansız savunma
Dosyanın en dikkat çekici bölümlerinden biri, Paparo’nun Hellscape adını verdiği savunma yaklaşımı. Türkçede cehennemi andıran bir savaş alanı olarak açıklanabilecek bu kavram, olası bir saldırıda Çin kuvvetlerinin karşılaşacağı yoğun direnci anlatmak için kullanılıyor.
Planın temelinde, Tayvan Boğazı’nı düşük maliyetli, seri üretilebilen ve hassas vuruş yapabilen çok sayıda insansız araçla savunmak bulunuyor. Bu sistemlerin daha gelişmiş füze kapasitesiyle birlikte kullanılması öngörülüyor.
Hedef, Çin’in deniz yoluyla çıkarma yapabilmesini engellemek veya harekâtı ciddi biçimde geciktirmek. Gecikme, diğer savunma unsurlarının devreye girmesi ve ek kuvvetlerin hazırlanması açısından zaman kazandırabilir.
Paparo’nun yaklaşımı, bütün hava ve deniz sahasında sürekli üstünlük kurma zorunluluğunu da yeniden ele alıyor. Amiral, saldırganın gerekli alanları kullanmasını engellemenin bazı durumlarda savunma için yeterli olabileceğini söylüyor. Bu, geleneksel büyük platformlarla yeni insansız sistemlerin birlikte değerlendirilmesini gerektiriyor.
Ukrayna’daki savaşın insansız sistemler açısından verdiği dersler
Paparo, bu hazırlıkların bir bölümünü Ukrayna’nın Rusya’ya karşı yürüttüğü savunmadan çıkardığı derslere dayandırıyor. Ukrayna’daki yoğun insansız araç kullanımı, saldıran kuvvetlerin ilerlemesini daha tehlikeli ve maliyetli hâle getirdi.
Paparo’ya göre bu değişim, denizden veya havadan yapılacak saldırılar için de dikkate alınmalı. Geniş bir bölgede pahalı platformlarla tam kontrol kurmaya çalışmak yerine, saldırganın kritik geçiş ve hareket alanlarında ilerlemesini engelleyen sistemler geliştirilebilir.
Bununla birlikte Ukrayna’da görülen yöntemlerin Tayvan’a uygulanması farklı koşullar altında gerçekleşecek. Paparo’nun planı, bu deneyimin ilkelerini Tayvan Boğazı’ndaki olası bir saldırıyı caydırmak amacıyla değerlendirmeye dayanıyor.
İnsansız savunmanın maliyet ve mesafe sınırları
Yeni Amerikan Güvenliği Merkezi’nin Şubat 2026 tarihli Hellscape raporu, insansız sistemlerin değerinin yanında uygulama sınırlarını da ele alıyor. Tayvan’a uzaktan müdahale edecek ABD kuvvetlerinin daha uzun menzilli araçlara ihtiyaç duyabileceği, bunun maliyeti artırabileceği belirtiliyor.
Raporda Tayvan’ın kendi kıyılarına yakın savunmada küçük ve ucuz sistemleri kullanmak açısından daha elverişli konumda olduğu savunuluyor. Bu nedenle savunma yaklaşımının başarıya ulaşması, araçların üretimi kadar kim tarafından, nereden ve hangi mesafelerde kullanılacağıyla da bağlantılı.
Denizdeki tehlikeli karşılaşmalar ve iletişim ihtiyacı
Paparo, caydırıcılığın yalnızca büyük savaş planları üzerinden yürütülmediğini anlatıyor. Haziran 2023’te Tayvan Boğazı’nda bir Çin destroyerinin Amerikan gemisinin önünü kesmesi, dosyada bu gerilimin daha küçük ölçekteki örneği olarak yer alıyor.
Paparo, olayla ilgili Çinli bir komutanla görüşmesinde karşı tarafın anlatımına itiraz ettiğini ve elinde görüntü bulunduğunu söylediğini aktarıyor. Görüntüyü paylaşmayı teklif ettiğini, ardından tartışmayı kişisel bir suçlamaya dönüştürmeden sonlandırdığını belirtiyor.
Çinli komutanın kendi ülkesini temsil ettiğini vurgulayan Paparo, askerî rekabet sırasında iletişimin korunmasını önemsiyor. Böyle bir temas, gerilimli bir olayın değerlendirilmesinde karşı tarafın niyetinin anlaşılması ve anlaşmazlığın büyümesinin önlenmesi açısından önem taşıyor.
ABD’nin Tayvan desteği otomatik savaş kararı anlamına gelmiyor
Tayvan İlişkileri Yasası, ABD’nin adanın yeterli öz savunma kapasitesini koruyabilmesi için savunma malzemeleri ve hizmetleri sağlamasını öngörüyor. Tayvan’a yönelik tehlikeler karşısında atılacak adımların ise anayasal süreçlere uygun biçimde Başkan ve Kongre tarafından belirlenmesini düzenliyor.
Askerî hazırlık ile siyasi kararın ayrıldığı nokta
Paparo’nun Çin’le olası bir çatışmaya hazırlanması, Amerikan ordusunun Tayvan için kesin olarak savaşa gireceğini göstermiyor. Amiral kuvvetleri hazırlamakla görevli; bu kapasitenin ne şekilde kullanılacağına ilişkin karar sivil yönetime ait.
TIME’daki söyleşide Paparo, asker-sivil ilişkilerinde politikanın belirleyici olduğunu vurguluyor. Komutanların askerî seçenekler üretmesi ve hazırlık yapması ile ülkenin hangi durumda kuvvet kullanacağını belirlemesi arasında açık bir ayrım kuruyor.
Bu nedenle bölgede yapılan askerî hazırlıklar, tek başına bir savaş ilanı veya müdahale taahhüdü olarak okunamıyor. Hazırlıklar, sivil yönetime seçenek sunarken karşı tarafın saldırı hesabını etkilemeyi de amaçlıyor.
Savaş oyunları: Saldırı durdurulsa bile kayıplar ağır olabilir
TIME’ın aktardığı 2023 tarihli savaş oyunu çalışmasında, ABD ve müttefiklerinin birçok senaryoda Çin’in Tayvan’a yönelik denizden işgal girişimini durdurabildiği görüldü. Ancak bu sonuç, düşük kayıpla elde edilen bir başarı anlamına gelmiyordu.
Senaryolarda Amerikan tarafının uçak gemileri, çok sayıda başka gemi ve yüzlerce uçak kaybedebileceği değerlendirildi. Bu ölçekteki bir çatışmanın, İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana görülmeyen büyüklükte Amerikan kayıplarına yol açabileceği belirtiliyor.
Stratejik ve Uluslararası Araştırmalar Merkezi’nin 9 Ocak 2023’te yayımladığı çalışma, bir savaşın kesin sonucunu bildiren tahmin olarak değerlendirilmemeli. Savaş oyunları, belirli varsayımlar altında olası sonuçları ve zayıf noktaları inceleyen çalışmalardan oluşuyor.
Paparo, Amerikan kuvvetlerinin başarılı olabileceğine güvendiğini söylüyor. Bununla birlikte başarıya ulaşmanın insan hayatı, para, zaman ve askerî kapasite açısından doğuracağı bedeli azaltmaya çalıştığını belirtiyor.
İran ve Ukrayna’daki savaşlar mühimmat stoklarına baskı yapıyor
Dosyada, İran’daki savaşın ve Ukrayna’ya verilen Amerikan desteğinin farklı komutanlıkların kullanabileceği kaynakları zorladığı anlatılıyor. Patriot ve THAAD gibi füze savunma sistemlerinde kullanılan mühimmat ile uzun menzilli saldırı füzeleri, bu baskının hissedildiği alanlar arasında gösteriliyor.
Bu durum Tayvan hazırlıklarını da etkiliyor. Bir bölgede kullanılan mühimmatın yerine yenisinin konulması, üretim kapasitesine ve teslimat sürelerine bağlı. Tayvan çevresinde ortaya çıkabilecek bir kriz için yeterli stok tutulması, diğer görevlerin ihtiyaçlarıyla birlikte planlanmak zorunda.
Paparo, Senato’daki değerlendirmesinde mühimmat kapasitesinin sınırsız olmadığını kabul ediyor. Kamuya açık açıklamalarında kaynakların dikkatli kullanıldığına inandığını belirtirken TIME dosyası, farklı cephelerdeki taleplerin hazırlıklar üzerindeki etkisini ayrıca ele alıyor.
Müttefikler, Kuzey Kore ve Rusya da planlamanın parçası
Paparo’nun görevi, Çin ve Tayvan arasındaki gerilimin ötesine uzanıyor. Kuzey Kore’nin nükleer kapasitesi ve Rusya’nın hava, füze ve deniz kuvvetlerini geliştirmesi de komutanlığın takip ettiği konular arasında bulunuyor.
Amiral, görevin önemli bir bölümünün müttefiklerle ilişkileri yönetmek olduğunu söylüyor. Birbirleriyle anlaşmazlık yaşayan ortaklar arasında askerî koordinasyonu korumak, siyasi görüş ayrılıklarının savunma ilişkilerini zayıflatmasını önlemek açısından önem taşıyor.
Paparo’nun Nisan 2026’da Senato’ya sunduğu yazılı açıklama da müttefik ağını önemli bir avantaj olarak tanımlıyor. Belgede Japonya ve Güney Kore ile koordinasyon, Avustralya ile savunma işbirliği ve Filipinler’deki erişim noktalarının bölgesel hazırlıklara katkısı ele alınıyor.
Pentagon’daki gerilim ve komutanların hareket alanı
TIME dosyası, Pentagon’daki üst düzey görev değişikliklerini ve sivil yönetimle askerî komutanlar arasındaki gerilimleri Paparo’nun çalışma koşullarının bir parçası olarak aktarıyor. Bu ortamda farklı cephelerin ihtiyaçlarını savunmak ve kaynakların dağılımına ilişkin görüş bildirmek, aynı zamanda siyasi açıdan hassas bir konu hâline geliyor.
Dosyada, Paparo’nun İran’daki savaşın komutanlığının hazırlıklarına etkisi konusunda kamuoyu önünde dikkatli konuştuğu belirtiliyor. Kapalı değerlendirmelerde bazı kuvvetlerin uzun süre aynı cephede tutulmasına itiraz ettiği yönündeki basın haberlerine de yer veriliyor. Bu iddialar, Paparo’nun açıklanmış resmî tutumu olarak sunulmuyor.
Amiralin uzun yıllardır tanıdığı isimler, onun gösterişli açıklamalardan uzak ve temkinli yaklaşımını kişiliğinin bir parçası olarak anlatıyor. TIME’ın çizdiği portrede Paparo, görünürlüğünden çok kuvvetlerin hazırlığına ve askerî ilişkilerin devamlılığına odaklanıyor.
Caydırıcılığın sürdürülebilmesi için hazırlıkların devam etmesi gerekiyor
Paparo’nun görevi, askerî kapasiteyi geliştirmekle karşı tarafın risk hesabını etkilemeyi birlikte yürütmek. Çin’in yeni sistemler üretmesi, insansız araçların savaş alanındaki rolünün büyümesi ve farklı cephelerin kaynak talebi, bu hazırlıkların sürekli gözden geçirilmesini gerektiriyor.
Tayvan Boğazı’nda savunma planlarının uygulanabilirliği; insansız sistemler, füze stokları, kuvvetlerin yerleşimi, müttefiklerle koordinasyon ve siyasi kararlar arasındaki bağlantıya dayanıyor. Paparo, bütün bu unsurları Çin’in saldırıya girişmesini caydıracak bir askerî kapasite oluşturmak için bir araya getirmeye çalışıyor.