Yalnızlık sağlıklı yaşamdan 6 yıl götürebilir

VGN

277 bin kişiyi kapsayan araştırmada, yalnızlık ve sosyal izolasyonu birlikte yaşayan erkeklerin depresyon ve kaygı bozukluğu olmadan geçirebileceği yılların 5,8 yıl daha kısa olduğu hesaplandı.

Yalnızlık ve sosyal izolasyon, fiziksel ve ruhsal hastalıklar olmadan geçirilen yılların azalmasıyla ilişkilendirildi. Birleşik Krallık’ta 277 bin 489 yetişkinin verilerinin incelendiği araştırmada, iki durumu birlikte yaşayan erkeklerde depresyon ve kaygı bozukluğu olmadan beklenen yaşam süresi 5,8 yıl daha kısa hesaplandı.

Araştırmaya başlangıçta 40 ile 69 yaşları arasında bulunan, incelenen yedi önemli hastalık grubundan herhangi birine sahip olmayan kişiler dahil edildi. Hesaplamalarda 50 yaş referans alındı.

Kadınlarda ve erkeklerde farklı sonuçlar

Hem yalnızlık hem sosyal izolasyon yaşayan kişiler, bu iki durumu da yaşamayanlarla karşılaştırıldı. Kadınlarda fiziksel hastalıklar olmadan beklenen yaşam süresi 2,4 yıl, depresyon ve kaygı bozukluğu olmadan beklenen süre 3,7 yıl daha kısa bulundu. Erkeklerde bu farklar sırasıyla 1,7 ve 5,8 yıl olarak hesaplandı.

Yaklaşık altı yıllık fark, erkeklerde ruhsal hastalıklar olmadan geçirilen süreye ilişkin bir tahmin. Sonuç, yalnızlık yaşayan herkesin toplam ömrünün altı yıl kısaldığı anlamına gelmiyor.

Yalnızlık ile izolasyonun farkı

Sosyal izolasyon, kişinin çevresiyle temasının ve sosyal etkinliklere katılımının sınırlı olmasını anlatıyor. Yalnızlık ise kişinin ilişkilerinden beklediği yakınlığı ve desteği bulamamasıyla ilgili bir duygu. Bu nedenle insan, çevresinde başkaları olsa da yalnızlık yaşayabiliyor.

Sağlıklı alışkanlıklar tek başına yeterli mi?

Daha sağlıklı yaşam alışkanlıklarına sahip kişilerde, sosyal izolasyonla bağlantılı hastalıksız yaşam süresi farkı daha küçüktü. Yalnızlıkla bağlantılı farkta ise istatistiksel olarak anlamlı bir azalma görülmedi.

Çalışma gözlemsel olduğu için yalnızlığın veya sosyal izolasyonun hastalıklara doğrudan neden olduğunu kanıtlamıyor. Bulgular, sosyal ilişkilerin fiziksel ve ruhsal sağlıkla bağlantısının birlikte değerlendirilmesi gerektiğine işaret ediyor.