Shai: Bence NBA’in en iyi oyuncusuyum
Oklahoma City Thunder’ın Kanadalı yıldızı Shai Gilgeous-Alexander, art arda kazandığı iki MVP ödülünün ardından kendisini NBA’in en iyi oyuncusu olarak gördüğünü söyledi. 28 yaşındaki basketbolcu, bu inancını maçtan maça ortaya koyduğu üretime, verimliliğine ve takımının son yıllarda elde ettiği başarılara dayandırdı.
TIME dergisinde yayımlanan haberde, Gilgeous-Alexander’ın yalnızca parkede yükselen bir yıldız olmadığı, başarısını sürekli çalışma ve kendini yenileme alışkanlığı üzerine kurduğu anlatılıyor. Sean Gregory’nin Toronto çevresinde yaptığı görüşmelere dayanan ve 8 Ekim 2026’da internet sitesinde yayımlanan çalışma; oyuncunun gençlik yıllarından şampiyonluğa, oyununa yönelik eleştirilerden takım arkadaşlarıyla ilişkisine uzanan ayrıntılı bir portre sunuyor.
İki MVP ödülü, bir şampiyonluk ve yeni hedefler
Gilgeous-Alexander’ın kendisine duyduğu güvenin arkasında güçlü bir başarı listesi bulunuyor. 2025’te Oklahoma City ile NBA şampiyonluğuna ulaşan yıldız, aynı yıl normal sezonun en değerli oyuncusu seçildi, sayı krallığını kazandı ve finallerin en değerli oyuncusu oldu.
Bu üç başarıyı aynı yılda elde eden oyuncular arasında Kareem Abdul-Jabbar, Michael Jordan ve Shaquille O’Neal gibi isimler yer alıyor. Gilgeous-Alexander, 2026’da normal sezon MVP ödülünü yeniden kazanarak yükselişini sürdürdü. Aynı yıl maçların kritik anlarındaki performansıyla verilen yılın en iyi kritik an oyuncusu ödülünün de sahibi oldu.
Bununla birlikte, bireysel ödüller takımının son sezonunu istediği biçimde tamamlamasına yetmedi. Thunder’ın San Antonio Spurs karşısında elenmesi, yıldız oyuncunun önüne aynı soruyu yeniden koydu: Şampiyonluk seviyesine çıkan bir takım, oraya nasıl geri dönecek?
Lisede takıma alınmadı, oyununu yavaşlayarak geliştirdi
TIME’ın aktardığı hikâyede, bugünkü özgüvenin yanında erken yaşta yaşanmış bir hayal kırıklığı da bulunuyor. Gilgeous-Alexander, lise dokuzuncu sınıftayken okulunun ikinci basketbol takımına alınmadı. Kendisini olduğundan daha ileride gördüğünü fark etmesi, gelişiminde önemli bir dönüm noktası oldu.
Ontario eyaletindeki Hamilton’da büyüyen basketbolcu, sporla iç içe bir aileden geliyor. Babası Vaughn Alexander lise basketbolunda şehir şampiyonluğu yaşamıştı. Annesi Charmaine Gilgeous ise 1992 Barcelona Olimpiyatları’nda Antigua ve Barbuda’yı 400 metrede temsil etmişti.
Ergenlik dönemindeki hızlı boy uzaması, Gilgeous-Alexander için başlangıçta bir avantajdan çok uyum sorunu yarattı. Diz ağrıları yaşıyor, hareketlerini kontrol etmekte zorlanıyordu. Antrenörü Dwayne Washington ile yaptığı çalışmaların odağı da bu güçlükleri aşmak oldu.
Top kontrolü, hız değiştirme ve ani duruşlar üzerinde saatlerce çalıştı. Savunmacının kendi ivmesiyle ilerlemeye devam ettiği anda yavaşlayabilmek, zamanla oyununun ayırt edici özelliklerinden birine dönüştü. Daha sonra fiziksel olarak güçlendiğinde, bu beceriler de etkisini artırdı.
Draft gecesinden kariyerini değiştiren takasa
Daha güçlü rakiplerle karşılaşmak için kuzeni Nickeil Alexander-Walker ile birlikte lise eğitiminin son iki yılını ABD’de geçirdi. Tennessee eyaletindeki Hamilton Heights Christian Academy’nin ardından Kentucky Üniversitesi’ne gitti.
2018 NBA Draftı’nda Charlotte Hornets tarafından 11. sıradan seçildi, ancak aynı gece Los Angeles Clippers’a takas edildi. NBA’deki ilk sezonunda gelecek vadeden bir görüntü verdi. Yine de Clippers’ın Paul George’u kadrosuna katmak istediği büyük anlaşmada, 2019’da Oklahoma City’ye gönderilen oyunculardan biri oldu.
Bu süreç, Gilgeous-Alexander’a profesyonel sporda hiçbir konumun kalıcı güvence sağlamadığını öğretti. Kendini geliştirme isteğini besleyen unsurlardan biri de bu deneyimdi.
Thunder başantrenörü Mark Daigneault’nun TIME’a anlattıkları, yükselişin baştan herkes tarafından öngörülmediğini gösteriyor. Daigneault’ya göre, Gilgeous-Alexander’ın bu seviyeye geleceğine en başından beri inanan kişi oyuncunun kendisiydi.
Chris Paul’dan öğrendiği profesyonellik
Oklahoma City’deki ilk sezonunda Chris Paul ile aynı takımda oynaması, Gilgeous-Alexander’ın mesleğine bakışını değiştirdi. Deneyimli oyun kurucudan öğrendikleri, pas tercihleri ve maç yönetimiyle sınırlı kalmadı.
Beslenme, ağırlık çalışmaları, dinlenme ve toparlanmanın performansla doğrudan ilişkisini daha yakından gördü. Paul’ün saha dışında yaptığı tercihleri de basketboluna göre düzenlemesi, genç oyuncu üzerinde etkili oldu.
2020’de salgın nedeniyle lig durduğunda Ontario’ya dönen Gilgeous-Alexander, bu dönemi fiziksel gelişimi için kullandı. Takıma dönüşünde daha güçlü görünmesi, teknik ekibin dikkatini çekti. Oyununun yanında bedenini de geliştirmesi, sonraki yıllardaki yükselişinin parçalarından biri oldu.
Kaybedilen sezonlarda şampiyonluğun temeli atıldı
Thunder’ın yeniden yapılanma süreci kolay geçmedi. Takım, 2020-2021 sezonunda 50, 2021-2022 sezonunda ise 58 maç kaybetti. Genel menajer Sam Presti, bu dönemde kısa vadeli sonuçlardan çok uzun süre rekabet edebilecek bir kadro kurmaya odaklandı.
Paul George takasından gelen seçim hakları ve kulübün kendi draft tercihleri, genç yetenekleri bir araya getirmek için kullanıldı. Jalen Williams ve Chet Holmgren’in 2022’de seçilmesi, yeni takımın kuruluşunda önemli adımlar oldu.
Gilgeous-Alexander ise mağlubiyetlerle geçen yıllarda aldığı geniş sorumluluğu gelişme fırsatı olarak gördü. Hücumda karar verebilmek ve takımın yükünü taşımak, oyununun olgunlaşmasına yardımcı oldu.
Bu yapılanma, 2025’te şampiyonlukla sonuçlandı. Thunder, 2024-2025 normal sezonunu 68 galibiyetle bitirdi; maç başına 12,9 sayılık ortalama farkla NBA rekoru kırdı. Finallerde Indiana Pacers’ı geçen takım, yıllar süren hazırlığın karşılığını aldı.
Serbest atışlar ve yere düşme tartışması
Başarı büyüdükçe Gilgeous-Alexander’ın oyununa yönelik eleştiriler de arttı. Tartışmaların merkezinde, temasları abartarak hakemlerden faul kararı almaya çalıştığı iddiası bulunuyor.
TIME’daki haberde, bir mizah sitesinin oyuncuyu serbest atış kullanırken bile faul almaya çalışıyormuş gibi gösteren şakasına da yer veriliyor. Gilgeous-Alexander, kendisine gösterilen bu içeriği gülerek karşılıyor. Ancak eleştiriler yalnızca internet şakalarından ibaret değil; rakip oyuncuların değerlendirmeleri ve televizyon yorumları da tartışmayı besliyor.
Victor Wembanyama’nın Spurs’ün basketbol anlayışını etik vurgusuyla övmesi, Thunder’a yönelik bir gönderme olarak yorumlanmıştı. İki takımın konferans finalinde karşılaşmasıyla tartışma daha da büyüdü.
Gilgeous-Alexander ise sık sık potaya yöneldiğini, bu nedenle temasa açık pozisyonların içinde bulunduğunu anlatıyor. Bazı şutların ardından yere düşmesini de dengesini zorlayarak ayakta kalmak yerine vücudunu koruma tercihiyle açıklıyor.
Haberde, basketbol analisti Tom Haberstroh’nun önde gelen skorerlerin 1.300’den fazla şutunu incelediği değerlendirmeye de değiniliyor. Bu incelemede Gilgeous-Alexander’ın daha sık yere düştüğü belirtiliyor. Oyuncu ise bunun rol yaptığını göstermediğini savunuyor ve sosyal medyadaki tartışmaların kariyerinden duyduğu memnuniyeti değiştirmediğini söylüyor.
Elenişin sorumluluğunu takım arkadaşına bırakmadı
Thunder, 2025-2026 sezonuna da güçlü başladı ve ilk 25 maçında 24 galibiyet aldı. Buna rağmen Batı Konferansı finalinde Spurs’e yedi maç sonunda elendi. Jalen Williams ve Ajay Mitchell’ın önemli karşılaşmaları sakatlık nedeniyle kaçırması, takımın seçeneklerini azalttı.
Seride Wembanyama karşısında zorlanan Holmgren, eleştirilerin hedeflerinden biri oldu. Gilgeous-Alexander ise sorumluluğu takım arkadaşına yüklemedi. Kendi performansının da beklentisini karşılamadığını belirterek, lider oyuncu olarak daha fazlasını yapması gerektiğini anlattı.
TIME’ın haberine göre, elenişin ardından Holmgren ile iletişim kurarak yaşananları ve yaz döneminin nasıl değerlendirilebileceğini konuştu. Holmgren de bu yaklaşımın, takım arkadaşının karakterini ve çevresine gösterdiği ilgiyi yansıttığını ifade etti.
Gilgeous-Alexander için yenilginin ardından asıl mesele, hayal kırıklığını uzun süre taşımaktan çok o yenilgiden ne öğrenileceğini belirlemek oldu.
Bireysel ödülün arkasındaki takım emeği
Gilgeous-Alexander’ın liderliği, saha içindeki kararları kadar takımın içinde nasıl davrandığıyla da şekilleniyor. Jalen Williams, onunla aynı ortamı paylaşmanın rahatlığını anlatırken, yıldız oyuncunun takım arkadaşlarının kendileri gibi davranabilmesine alan açtığını belirtiyor.
Daigneault da oyuncusunun büyük hedeflere sahip olmasına rağmen takımın sıradan bir üyesi olarak kalmaya önem verdiğini söylüyor. Ünü arttıkça arkadaşlarından uzaklaşmak yerine ortak hayatın içinde kalması, teknik ekibin değer verdiği özelliklerinden biri.
MVP ödüllerinin ardından takım arkadaşlarına aldığı hediyeler de bu ilişkinin örnekleri arasında. 2025’te Rolex saatler hediye eden basketbolcu, ikinci ödülünün ardından da saatler, trençkotlar ve golf ekipmanları aldı.
Kendi açıklamasına göre bunun nedeni, başarısında arkadaşlarının yaptığı fedakârlıkları görünür kılmak. Ribaund alan, boşta kalan toplara atlayan ve hücum düzeninin işlemesi için çalışan oyuncuların katkısının unutulmamasını istiyor.
Sabahın ilk saatlerinde başlayan çalışma
TIME’ın portresinde yaz dönemi antrenmanları da geniş yer tutuyor. Gilgeous-Alexander, Toronto çevresindeki gösterişsiz bir salonda, uzun süredir tanıdığı küçük bir grupla çalışıyor. Bazı antrenmanları sabah 04.30’da başlayabiliyor.
Çalışmalarında hareketli şutlar ve üç sayılık atışlar önemli yer tutuyor. Amacı, savunmanın kendisine karşı kullanabileceği seçenekleri azaltmak. Potaya gidişleri ve orta mesafe oyununa dış şut tehdidini de eklemek, hücumunu daha zor savunulur hâle getiriyor.
Gençliğinde hareketlerini kontrol etmek için geliştirdiği sabır, bugün de antrenman anlayışında görülüyor. Aynı hareketi tekrar etmek, ayrıntıları düzeltmek ve sorunları kendi temposunda çözmek, çalışma düzeninin temelini oluşturuyor.
Moda, aile ve saha dışındaki hayat
Gilgeous-Alexander, basketbolun dışında moda dünyasındaki görünürlüğüyle de tanınıyor. Maçlara gelirken seçtiği kıyafetler, Met Gala katılımı ve Paris Moda Haftası’ndaki görünümü, spor sayfalarının dışına taşan bir ilgi yaratıyor.
GQ’nun 2022’de en şık erkek olarak seçtiği oyuncu, giyime ilgisini çocukluğundan beri sevdiği yaratıcı uğraşlarla ilişkilendiriyor. Renkler ve farklı parçalarla çalışmayı kendini ifade etmenin bir yolu olarak görüyor. Ailesinin düzgün ve özenli görünmeye verdiği önemin de bu yaklaşımında payı olduğunu anlatıyor.
Özel yaşamında ise eşi Hailey Summers ve iki yaşındaki oğulları Ares ile zaman geçiriyor. Saha dışındaki ilgi alanlarını ve gelecek planlarını sürdürse de aktif oyunculuk döneminde önceliğinin Thunder olduğunu vurguluyor.
Yeni sezonda öfke yerine çözüm arıyor
Spurs karşısındaki eleniş, Gilgeous-Alexander’ın yeni sezona bakışını şekillendiren en güçlü deneyimlerden biri. Ancak bunu uzun bir intikam duygusuna dönüştürmek istemiyor.
Öfkeli oynadığında daha iyi kararlar vermediğini, çocukluğundan beri bunu fark ettiğini anlatıyor. Bu nedenle yenilgiye yaklaşımı, rakibine kızmaktan çok kendi oyunundaki eksikleri bulmaya dayanıyor.
NBA’in en iyi oyuncusu olduğuna inanan Gilgeous-Alexander, aynı zamanda son yenilgide neden kazanmayı hak etmediğini anlamaya çalıştığını söylüyor. Yeni sezon için bazı taktik düzenlemeler hazırladığını belirtiyor; bunların ayrıntılarını ise paylaşmıyor.